Κεστός Ιμάς

Κεστός είναι αρχαία ελληνική λέξη, που σημαίνει κεντητός. Κεστός ιμάς ονομαζόταν ένα είδος γυναικείας ζώνης που φορούσαν οι γυναίκες ακριβώς κάτω από το στήθος ή γύρω από αυτό, όπως σήμερα τον στηθόδεσμο. Σήμαινε ιδίως τον κεντητό ιμάντα της Αφροδίτης, τον οποίο κοσμούσαν — σύμφωνα με την ομηρική έκφραση — όλα τα θελκτήρια, δηλαδή τα γοητευτικά πράγματα. Η ίδια η Αφροδίτη διαβεβαίωνε την Ήρα πως «κανείς δεν θα μπορεί να της αντισταθεί ερωτικά, αν βάλει στον κόρφο της την πλουμιστή αυτή λωρίδα» (Ιλιάδα, Ξ 129).

Κεστός, -ή, -όν (ΑΜ) [κεντώ], είναι αυτός που έχει στολίσματα, ποικίλματα, κεντίδια, κεντητός («κεστὸς ἱμάς», Ομ. Ιλ.). Ο ζωστήρας της Αφροδίτης, ο οποίος είχε μεγάλη θελκτική δύναμη (α. «κεστοῡ δεσπότις» — η Αφροδίτη, εξ ου και θέλγητρον, θέλκτρον ή θελκτήριον που ήταν η κεντητή ζώνη της Θεάς Αφροδίτης, ὁ κεστός ἰμάς, όπως ονομαζόταν, γιατί χάρη σε αυτόν η Αφροδίτη ασκούσε μεγάλη γοητεία». Είχε, δηλαδή, η ζώνη της θελκτική ικανότητα. Το θέλγητρο βγαίνει από το ρήμα θέλγω που σημαίνει μ α γ ε ύ ω, γοητεύω, αλλά και εξαπατώ μέσω της έλξης που ασκώ. [Academic Dictionaries and Encyclopedias: κεστός| liberal gr: Θέλγητρο]. Σε όλες τις πηγές περιγράφεται ως «κεντημένη ζώνη στην οποία υπάρχουν όλα τα θέλγητρα: αγάπη, επιθυμία και ψιθυριστά ερωτικά λόγια» [Dalby, Andrew. Αφροδίτη: μια βιογραφία, Λος Άντζελες: Δημοσιεύσεις Getty, 2005.].

Σύμφωνα με τον Όμηρο, ο «κεστός ιμάς» ή απλώς «κεστός» είναι κεντημένη ζώνη που μπορεί να πάρει τη μορφή ταινίας που τυλιγμένη κάτω από τα γυναικεία στήθη, τα συγκρατεί (βλ. Όμηρος, Ξ, 214). Τον κεστό βρίσκει κανείς σε απεικονίσεις Αφροδίτης (Reinach, Statuaire, II, σ. 345), αλλά και σε άλλες γυναικείες θεότητες του Ελληνικού Πανθέου, όπως η Αριάδνη σε σαρκοφάγους Διονυσιακές [Matz, Sarkophage, II, αριθ. 85, σ. 202 και αριθ. 86, σ. 203, 409]. Κεστός ιμάς ονομαζόταν η «μαγική ζώνη» της Θεάς του έρωτα, η οποία σύμφωνα με τη διήγηση του Ομήρου ήταν κεντημένη με όλα τα θελκτήρια, τη φιλότητα, τον ίμερο και τα λόγια της ψιθυριστής αγάπης που έπαιρναν τα μυαλά ακόμη και των μυαλωμένων [Ιλιάδα, Ξ΄, 197-9, 214].

Τα αφηγούμενα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για ένα πανίσχυρο μ α γ ι κ ό φυλακτό, το οποίο δαμάζοντας τη φύση όχι μόνο των θνητών αλλά και των αθανάτων προσέφερε στον κάτοχο του τον απόλυτο έλεγχο της ερωτικής ζωής τόσο της δικής του όσο και των άλλων. Χρησιμοποιείται σε τελετές καταδέσμων ερωτικής μαγείας για να δεθεί το αντικείμενο του πόθου με τους ιμάντες της Αφροδίτης, δλδ με τα ερωτικά δεσμά της Αφροδίτης· ή μπορεί το αντίθετο, στόχος της τελετής μαγείας να είναι η ερωτική καταστολή του αντικειμένου του πόθου.

Στο εύλογο ερώτημα που προκύπτει, που έθεσε και ο Πλούταρχος [Πλούταρχος Λούκιος Μέστριος, Γαμικά παραγγέλματα, 141C, 23], για ποιό λόγο γνωστικές σύζυγοι θα σκέφτονταν ποτέ να χρησιμοποιήσουν τον Κεστό της Αφροδίτης για να υποτάξουν με μαγικά φίλτρα και τελετές καταδεσμών τον άνδρα, πολλές φορές για να εξασθενήσουν τη σεξουαλική ρώμη του συζύγου τους, η εξήγηση (εκτός από την πίστη μέσω της υποταγής) κρύβεται στο δέσιμο ή έλεγχο του θυμού ενός άνδρα, μιας και ο ανδρικός θυμός συναρτάται άμεσα με την ερωτική ορμή. [βλ. Ερώτημα του Πλουτάρχου , Πλούταρχος Λούκιος Μέστριος, Γαμικά παραγγέλματα, 139A.5-6.]

Οι πηγές μας είναι τόσο άφθονες και τόσο ποικίλες, ώστε να φωτίζουν με σχετική επάρκεια τα βασικά του Κεστού της Αφροδίτης. Οι διάφορες απεικονίσεις της Παντοδύναμης Θεάς καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας και του μεσαίωνα (από τον 5ο π.χ. αι. μέχρι και τον 7 ο μ.χ. αι.) δείχνουν ότι ο κεστός ιμάς ήταν ένα είδος αλυσιδωτού κοσμήματος, στολισμένο τις περισσότερες φορές με μικρούς λίθους με εγχάρακτες παραστάσεις, τα αποκαλούμενα ομηρικά θελκτήρια. Το κόσμημα αυτό, ζωσμένο στο πάνω μέρος του σώματος, σχημάτιζε ένα χ ί α σ μ α γύρω από το στήθος. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η πιο συνηθισμένη ελληνική λέξη για το φυλακτό ήταν το περίαπτον ή περίαμμα, που σημαίνει «αυτό που δένεται τριγύρω από ένα άτομο» [Bonner 1949β, σ. 1-6].

Οι γυναίκες φορούν τον Κεστό χ ι α σ τ ί γύρω από το στήθος ως αλυσιδωτό κόσμημα, όπως αυτός εμφανίζεται στις εικόνες της Θεάς Αφροδίτης και των γυναικών της ακολουθίας της, όπως οι Νηρηίδες. Ο χιαστί Κεστός της Αφροδίτης, στην εικόνα 1.

Ο Κεστός της Αφροδίτης είναι ο πρόδρομος του σημερινού στηθόδεσμου. Όπως συμβαίνει με τους βασικούς πυλώνες του Δυτικού Πολιτισμού, έτσι και με τον στηθόδεσμο (το σημερινό σουτιέν) η εφεύρεση αυτού του «πιο σημαντικού αντικειμένου γυναικείας ένδυσης» αποδίδεται στους αρχαίους Έλληνες και έλκει την καταγωγή του από τον Κεστό της Αφροδίτης [Ewing 1978, 15 |Emma Stafford University of Leeds]

Τον χ ι α σ τ ί Κεστό που έχει τις ρίζες του στον αυθεντικό χιαστί Κεστό της Αφροδίτης παρουσίασε φέτος στο υπερθέαμα μόδας η εταιρία Victoria’s Secret. Στο Fashion Show της Victoria’s Secret που διοργανώθηκε τον προηγούμενο μήνα, η τυχερή που επιλέχθηκε από τον Οίκο να φορέσει το αποκαλούμενο »fantasy bra» ήταν το εντυπωσιακό μοντέλο Έλσα Χοσκ από τη Σουηδία. Το σουτιέν – κόσμημα φέτος σχεδιάστηκε από τον Swarovski, αποτελείται από 21.000 διαμάντια και η τιμή του εκτιμάται στο ένα εκατομμύριο δολάρια [βλ. εικόνα εξωφύλλου και εικόνα 2].

Το σουτιέν αυτό που παρουσίασε ο πασίγνωστος Οίκος είναι ο Κεστός της Αφροδίτης, καθώς, όπως ακριβώς ο Κεστός που εμφανίζεται στις εικόνες της Θεάς, το κόσμημα αυτό είναι στολισμένο με μικρούς πολύτιμους λίθους, σχηματίζει ένα χ ί α σ μ α γύρω από το στήθος ενώ φοριέται ως αλυσιδωτό κόσμημα [εικόνα 3].

Ανατρέχοντας στις Κυρανίδες, μια από τις σημαντικότερες πηγές που διαθέτουμε με πληροφορίες οι οποίες αφορούν την κατασκευή των μαγικών φυλακτών και τελετουργικών μαγείας, το πρώτο βιβλίο αφιερώνεται ένα ολόκληρο κεφάλαιο σχετικά με τον «πρώτο και φοβερότερο κεστό ιμάντα της Μεγάλης Θεάς Αφροδίτης» [Κυρανίδες Α΄, στοιχείον Κ΄, 10, 1-105]. Σε αντίθεση με τον ομηρικό κεστό, όπου εμπεριέχονται όλα τα ερωτικά θέλγητρα, οι Κυρανίδες κάνουν λόγο για τη δημιουργία δύο φυλακτών που φέρουν το ίδιο όνομα, κεστός ιμάς.

Ο πρώτος Κεστός – ο φοβερότερος κεστός ιμάντας της Μεγάλης Θεάς Αφροδίτης με τους κιναίδιους λίθους

Ο πρώτος κεστός είχε τη μορφή διαδήματος και πιθανόν συνδέεται μόνο κατ’ όνομα με τον ομηρικό κεστό. Πάνω στον Κεστό Ιμάντα έπρεπε να ραφτεί προσεκτικά ένα πλατύ κιβωτίδιο κατασκευασμένο από χρυσό, στο εσωτερικό του οποίου τοποθετούνταν τέσσερα στοιχεία, (α) ένας λίθος (β) ένα πτηνό (γ) ένα φυτό και (δ) ένα ψάρι, τα οποία αντιστοιχούσαν στα τέσσερα στοιχεία από τα οποία προέκυπτε στο σύνολό της η ύλη, φωτιά- αέρας- γη- νερό. Και τα τέσσερα περιγράφονται με το επίθετο κ ι ν α ί δ ι ο ς , ένας παραδοσιακός όρος εξύβρισης, που μεταφράζεται ως παρενδυτικός ομοφυλόφιλος. Πάνω στον κιναίδιο Κεστό της Αφροδίτης ράβονταν:

(α) Ο κιναίδιος λίθος του Κεστού που ήταν ο οψιδιανός, ο οποίος σύμφωνα με τις Κυρανίδες, ήταν αφιερωμένος στον πλανήτη Κρόνο που ελέγχει την ομοφυλοφιλία ενός ανθρώπου.

(β) Το κιναίδιο πτηνό του Κεστού που ήταν ασφαλώς το πτηνό ί υ γ ξ (ίυγγα ή σουσουράδα ή κωλοσούσα). Η χρήση του έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ίυγγα καρφωμένη σ ένα τροχό, χρησιμοποιούταν σε ερωτικές τελετές μαγείας και συνδέεται με την Αφροδίτη, μιας και η Θεά ήταν εκείνη που δίδαξε στους ανθρώπους τη χρήση της. Με τη μορφή του ρόμβου, η ίυγγα ως τελετουργικό όργανο ερωτικών καταδεσμών σώζεται σήμερα στο επιγονάτιο των ορθοδόξων ιερέων.

(γ) Ο κιναίδιος ιχθύς και το κιναίδιο βότανο του Κεστού, που προκαλούσαν ατονία και αδυναμία στύσης σε έναν άνδρα, τον μεταβάλλουν σε θηλυπρεπή σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μη μπορεί να επανέλθει στην πρώην φυσιολογική του κατάσταση. Στον οψιδιανό λίθο που ράβονταν στον Κεστό έπρεπε να χαραχθεί η μορφή ενός ευνουχισμένου άνδρα καθώς κοιτούσε περίλυπος τα αποκομμένα γεννητικά του όργανα, πίσω από την πλάτη της Αφροδίτης. Η βίαιη αυτή σκηνή αποτελούσε το στίγμα της φύσης του πρώτου κεστού και δικαιολογούσε τη συνύπαρξη των τεσσάρων κιναίδιων στοιχείων που χρησιμοποιούνταν.

Οι λίθοι που έχουν βρεθεί και κοσμούσαν τον Κεστό της Αφροδίτης που χρησιμοποιείται την περίοδο της ύστερης αρχαιότητας ως το μεσαίωνα, με τους περισσότερους να χρονολογούνται στους πρώτους τρεις αιώνες του Ρωμαιοχριστιανισμού (μεταξύ του 3 ου και 4 ου μ.χ. αι.), απεικονίζουν την Αφροδίτη καθώς σέρνει τον Άρη γυμνωμένο [εικόνα 4].

Οι μορφές της Αφροδίτης και του υποταγμένου Άρη, δεμένου από την Αφροδίτη, συνοδεύονται από ελληνικές επιγραφές του τύπου : «δέδεσαι δικαίως, Άρηος νικηθέντος και Αφροδείτη τη ανεικήτω» [Bevilacqua 2002, σ. 17]. Είναι φανερό, ότι οι λίθοι αυτοί με τη θριαμβεύτρια Αφροδίτη, προορίζονταν για χρήση από γυναίκες ενάντια σε άνδρες, για να δέσουν με μάγια τους άνδρες. Επειδή όμως ο έλεγχος της ερωτικής ζωής δεν ήταν αποκλειστικό προνόμιο των γυναικών, υπήρχαν και λίθοι οι οποίοι απεικόνιζαν τον Άρη πάνοπλο να σέρνει μια γυμνή ή ημίγυμνη Αφροδίτη δεμένη συνήθως πισθάγκωνα [εικ. 5].

Οι λίθοι με τον πάνοπλο Άρη προορίζονταν για άντρες που γύρευαν να προσελκύσουν ερωτικά και να δέσουν με μάγια μια γυναίκα. Και οι δύο χρησίμευαν ως μέρος μιας τελετουργίας, η οποία είχε ως σκοπό να προκαλέσει τις σχέσεις υποταγής που απεικονίζονταν σ αυτές.

Τέλος, ένα μεγάλο κυκλικό μετάλλιο στο σημείο που τέμνονται οι δύο αλυσίδες του Κεστού Ιμάντα στο στήθος, παραπέμπει στον «κόμβο της Ίσιδας» [εικ.6 ].

Ο παραπάνω ‘Κεστός της Ίσιδας’ αποτέλεσε ένα επίσης πολύ δημοφιλές και πολύ αποτελεσματικό όργανο μαγείας το οποίο ταυτίστηκε με την Αφροδίτη, όταν στα πλαίσια της ελληνοαιγυπτιακής σύγκλισης της Πτολεμαϊκής Περιόδου οι Θέαινες Αφροδίτη και Ίσιδα ταυτίστηκαν. [Πηγή: «ΤΑ ΦΥΛΑΚΤΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ : Η διατήρηση και ο μετασχηματισμός τους από τη χριστιανική κοινωνία.», Κεστός Ιμάς]

Η χρήση του Κεστού σε τελετές ερωτικής μαγείας στον χριστιανισμό

(I) Η εμφανής χρήση του Κεστού από πρώτα χριστιανικά χρόνια μέχρι τον μεσαίωνα ως πανίσχυρου μαγικού φυλακτού, το οποίο προστάτευε και ενδυνάμωνε ή και αποδυνάμωνε ανάλογα, την ερωτική ζωή, επιβεβαιώνεται και από την ανακάλυψη μιας σειράς ειδωλίων που απεικονίζουν καθημερινές γυναίκες στην Αίγυπτο του 3ου αι. μ.Χ. να φορούν τον Κεστό της Αφροδίτης [εικ. 7].

Ο κεστός ιμάς ως σύμβολο στο πέρασμα του χρόνου απέκτησε τη δική του δυναμική τόσο στους Έλληνες όσο και στους χριστιανούς – Ρωμαίους συγγραφείς, γεγονός που συνεπάγεται ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τον Κεστό της Αφροδίτης μέχρι το μεσαίωνα [βλ. Faraone 1990, σ. 224-43].

Σύμφωνα με τον Ρωμαίο Κλήμη τον Αλεξανδρέα ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους εκκλησιαστικούς πατέρες, στα τέλη του 2ου αι. αρκετές ήταν οι γυναίκες εκείνες, οι οποίες θέλοντας να αυξήσουν την ερωτική τους έλξη στο αντίθετο φύλλο, χρησιμοποιούσαν μαγικά φυλακτά και ξόρκια, ανάμεσά τους και κεστούς ιμάντες [Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Λόγος προτρεπτικός προς Έλληνας, MPG 8, 580, Mondésert 1976, Stählin 1936].

Λίγα χρόνια αργότερα, στις αρχές του 3 ου αι., ο Φλάβιος Φιλόστρατος έγραφε ότι οι ερωτευμένοι στην απόγνωσή τους παρασύρονταν εύκολα και ζητούσαν συμβουλές από γριές μάγισσες. Αυτές τους έδιναν να φορούν κεστούς ιμάντες, πετράδια από τα έγκατα της γης και άλλα που προέρχονταν από τη Σελήνη και τα άστρα, παίρνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά.

Όπως παρακάτω θα δούμε, η χρήση του Κεστού της Αφροδίτης ήταν εξαιρετικά δημοφιλής εκτός από το ποίμνιο και στους ιερατικούς κύκλους των πατέρων της εκκλησίας, και στους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, ακόμα και στους κόλπους των αγίων!

(II) «Ἔρωτι ἔρωτα διακρουσάμενος, δηλαδή ο έρωτας με έρωτα καταπολεμάται» [Διονύσιος Αεροπαγίτης, Περί θείων ονομάτων, κεφ. Δ΄, ΙΧ, βλ. Καραγιάννης 2006, σ. 496..], ή αλλιώς ο Κεστός της Αφροδίτης μέσα από αναφορές των Ρωμαίων εκκλησιαστικών πατέρων!

Το ίδιο αυτό κόσμημα (Κεστός) με το όνομα ‘κάθεμα’, εμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη [Ησαΐας 3, 18-9 | Ιεζεκιήλ 16, 11], ως μέρος του ερωτικού εξοπλισμού μιας γυναίκας. Η περιγραφή του από τον Ρωμαίο πατέρα Βασίλειο Καισαρείας αποδεικνύει ότι έχει κοινά μορφολογικά στοιχεία με τον κεστό ιμάντα της Αφροδίτης: «Καὶ τὸ κάθεμα κόσμος τις ὥστι καὶ αὐτὸς καθιέμενος μέντοι καὶ ἐπικαταβαίνων τῷ στήθει, χαλαρῶν τινων ἁλύσεων ἀπῃωρημένος» [Βασίλειος επίσκοπος Καισαρείας, Ερμηνείαι εις τον προφήτην Ησαΐαν, MPG 30, 126.]

Ο Ρωμαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς πιστοποιεί ότι ο Κεστός ήταν ένα χρυσό περιδέραιο αποτελούμενο από στρεπτές αλυσίδες, οι οποίες έδεναν στο σώμα των γυναικών, όπως οι ερωτικοί δεσμοί της Αφροδίτης, σύμφωνα με τον ποιητικό μύθο του Ομήρου [Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Παιδαγωγός, 2.12.122.3.1, Stählin 1936] .

Όπως στα Ελληνικά τελετουργικά μαγείας έτσι και στα χριστιανικά τελετουργικά μαγείας, ο θυμός ενός άνδρα συνδέεται με την ερωτική του ικανότητα, και η καταστολή του θυμού με την καταστολή της ερωτικής επιθυμίας, με χρησιμοποιούμενο όργανο καταστολής στα τελετουργικά μαγείας τον Κεστό της Αφροδίτης. Στη χριστιανική μαγεία η καταστολή του ανδρικού θυμού επιχειρείται μέσω της καταστολής του ανδρικού γεννητικού οργάνου! Με την επισήμανση ότι, για την καταστολή του θυμού στα χριστιανικά τελετουργικά μαγείας χρησιμοποιείται (εκτός από τον Κεστό) ο χριστιανικός σταυρός! Σε ένα χριστιανικό τελετουργικό μαύρης μαγείας χρονολογημένο μεταξύ 4 ου και 6 ου αι. μ.Χ, γραμμένο σε πάπυρο, αναφέρονται τα παρακάτω: «Σε δένω με το που ήταν δεμένος ο Ιησούς Χριστός πάνω στο ξύλο του σταυρού κάνε αυτό το δέσιμο να πάνω στο γεννητικό όργανο του, το όργανο του να μη γίνει σκληρό, να μην έχει κανένα ερεθισμό, καμία συνουσία» [Meyer και Smith 1999, σ. 178-180, αρ. 85-86.] [βλ. και «Τα φυλακτά της ύστερης αρχαιότητας, Η διατήρηση και ο μετασχηματισμός τους από τη χριστιανική κοινωνία»]

Κατά τους σύγχρονους ελληνόφωνους Ρωμαίους, «Απέναντι στον ‘ανήθικο και αμαρτωλό’ κόσμο των Ελλήνων και των αιρετικών, ο ορθόδοξος χριστιανισμός πρόβαλλε τάχα «το δόγμα του θείου έρωτος ως το ιδεώδες της χριστιανικής ηθικής». Το (αρρωστημένο) πρότυπο που απαιτούνταν βρέθηκε στο πρόσωπο της αγίας Θέκλας.».

Η αγία Θέκλα αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εισαγωγής (από την Ελληνική θρησκεία) στη ρωμαϊκή χριστιανική λατρεία ερωτικών παραστάσεων από το Ελληνικό Πάνθεον, που πλέον συνυπάρχουν με τον χριστιανικό σταυρό! Η αγία Θέκλα είναι η προσωποποιημένη μετάβαση από την Ελληνική μαγεία στη χριστιανική μαγεία. Η Θέκλα, την εορτή της οποίας η ορθοδοξία εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου, είναι το πλέον εμβληματικό πρόσωπο του χριστιανισμού που ταυτίζεται με τον Κεστό της Αφροδίτης! Η ισαπόστολος Θέκλα καταγόταν από το Ικόνιο και ήταν θυγατέρα ελληνικής οικογένειας. Μετεστράφη στην χριστιανική πίστη χάρη στα κηρύγματα του ίδιου του ιδρυτού του χριστιανικού Γνωστικισμού, Σίμωνα του Μάγου, γνωστού στο ρωμαϊκό ποίμνιο ως αποστόλου Παύλου. Να σημειωθεί ότι το ‘Θέκλα’ ήταν χριστιανικό ψευδώνυμο καθότι πίσω από το όνομα ‘Θέκλα’ , μια συνήθεια πολλών γυναικών της εποχής, κρύβονταν πρωτοχριστιανές γυναίκες που ακολουθούσαν το δόγμα του… «Θείου Έρωτος» [Γρηγόριος επίσκοπος Νύσσης, Περί ψυχής και αναστάσεως Μακρίνια, ΜPG 46, 11-160. Για τις «παρθένες του Θεού», βλ. Elm 2004.]. Πρόκειται για τις ιερόδουλες της Σοφίας Αφροδίτης υπό χριστιανικό μανδύα, τις ιερές πόρνες της ερωτικής Μαύρης Αφροδίτης που από την πρώτη στιγμή κυριάρχησαν στον χριστιανισμό. Το δρόμο του «Θείου Έρωτα» ( = Υιός Έρωτας της Αφροδίτης που συντροφεύεται από την ίδια τη Θεά και την πιστή ακόλουθό της Νύμφη Περιστερά) ακολούθησε και η αγία Θέκλα. Ο Κεστός ως όργανο τελετουργιών μαγείας χαρακτηρίζει την δράση της Θέκλας.

Σε ανάγλυφο μετάλλιο λαξευμένο σε πωρόλιθο, το οποίο προέρχεται από το προσκύνημα της αγίας Θέκλας στην Αίγυπτο και χρονολογείται τον 5 ο αι. μ.Χ, η Θέκλα εικονίζεται ανάμεσα σε δύο αγγέλους, γ υ μ ν ή από τη μέση και πάνω, φορώντας τον χ ι α σ τ ί Κ ε σ τ ό Ιμάντα της Αφροδίτης! Αριστερά και δεξιά της εικονίζονται δύο ζώα, μια λέαινα και μια τίγρης [εικ. 8].

Η όλη εικονογραφία παραπέμπει σε κεντρικά εικονογραφικά στοιχεία, τα οποία συνδέουν την αγία Θέκλα με την εικονογραφία της Αφροδίτης. Η νωχελική στάση του ημίγυμνου σώματος της αγίας, εικόνα αρκετά προκλητική για ένα χριστιανό καλλιτέχνη, η διαζώστρα που δένει στο πάνω μέρος του σώματός της που είναι ο Κεστός της Αφροδίτης, καθώς και ένα κυκλικό φυλακτό τύπου bulla που κρέμεται από το λαιμό της και αποτελεί σύμβολο της Αφροδίτης Ίσιδας, δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης της ευρείας χρήσης του Κεστού σε τελετουργικά μαγείας στον χριστιανισμό [με πληροφορίες από «Τα φυλακτά της ύστερης αρχαιότητας, Η διατήρηση και ο μετασχηματισμός τους από τη χριστιανική κοινωνία»].

Ο ί δ ι ο ς εικονογραφικός τύπος της ημίγυμνης Θέκλας με τον Κεστό της Αφροδίτης απαντά και σε μια σειρά χριστιανικών ευλογιών του 6ου 7ου αι. μ.Χ., επίσης από την Αίγυπτο που ανήκαν στον άγιο Μηνά σημαντικό άγιο της ορθόδοξης ανατολικής παράδοσης! [Αρβανιτάκης 1925, σ. 183-219].

(III) Ο Κεστός της Αφροδίτης στα άμφια των ιερωμένων σήμερα

Σε προηγούμενες αναρτήσεις είδαμε ότι τα μαύρα άμφια των ορθοδόξων ρωμαίων ιερέων είναι ο «Μαύρος Χιτώνας της Ιεροσύνης» στη λατρεία της ερωτικής- Μαύρης Αφροδίτης. Ότι τα μαύρα άμφια είναι ο Χιτώνας της Ιερής Πορνείας, είναι ο Μαύρος Χιτώνας που στην αρχαιότητα φορούν οι Ιερόδουλες γυναίκες αλλά ά ν δ ρ ε ς που ιερουργούν στα Ιερά της Μελαινίς Αφροδίτης στην Κόρινθο και στην Κύπρο. Σε συνέχεια των παραπάνω δεν θα μπορούσε παρά στα άμφια των ρωμαίων ιερέων, ο Κεστός της Αφροδίτης να κατέχει περίοπτη θέση! Ειδικότερα:

(α) Ο ‘Κεστός Ιμάς’ της Αφροδίτης ταυτίζεται με τον ‘Fascia Pectoralis’ [πρβλ. Daremberg – Saglio, 2, 2, στ. 980] που είναι λατινικός θωρακικός όρος και σημαίνει «το κάλυμμα που φορούν οι ιερείς και σχετίζεται με τον κορμό του στήθους» [Mysterium Magnum: Michelangelo’s Tondo Doni].

(β) ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ Ο ΚΕΣΤΌΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΊΤΗΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΣΤΡΟΦΙΟΝ ΠΟΥ ΟΙ ΙΕΡΕΊΣ ΦΟΡΟΎΝ ΣΤΟ ΚΕΦΆΛΙ! ‘Στροφίον’ είναι είδος καπέλου που φορούν οι χριστιανοί ιερείς. Στην ορθοδοξία ‘στροφίον’ είναι το καπέλο του ιερέα ή καλυμμαύχι ή καμηλαύκι (μεσαιωνική ελληνική καμηλλαύκιον ή καμελλαύκιον). Ο ερωτικός ‘’Κεστός Ιμάς’’ της Αφροδίτης τ α υ τ ί ζ ε τ α ι με το χριστιανικό ‘’σ τ ρ ο φ ί ο ν’’ [Daremberg – Saglio, 2, 2, στ. 980] ως δάνεισμα του χριστιανισμού από τα τελετουργικά μαγείας από τις παρυφές της Ελληνικής θρησκείας !

Ως «στρόφιον» το ‘’Academic Dictionaries and Encyclopedias’’ και το ‘’Henry George Liddell, Robert Scott, Greek-English Lexicon’’ ορίζουν (i) «αυτό που φοριέται από τις γυναίκες γύρω από το στήθος» [αγγ.: ‘’A band worn by women round the breast’’, Pherecr. 100, Ar.Lys.931, Th.139,255, Fr.647, IG22.1388.19.], (ii) «αυτό που στην κεφαλή φορούν οι ιερείς» [αγγ.: ‘’Headband worn by priests’’, etc., Philoch.141 B, IG5(1).1390.179 (Andania, i B.C.), Plu.Arat.53, Arr.Epict.3.21.16, SIG869.21 (Eleusis, ii A.D.); cf. στροφεῖον 111] και (iii) ο ‘’ἱμάς’’ ( = Κεστός Ιμάς) boxing-glove, Philostr.Gym.10 ,14 , βλ. και ‘ιμάς’: «ονομαζόταν ένα είδος ζώνης που φορούσαν οι γυναίκες ακριβώς κάτω από το στήθος ή γύρω από αυτό, όπως αργότερα τον στηθόδεσμο» [Greek-English dictionary | Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon | : λήμματα ‘στροφίον’ και ‘ιμάς’]

Τη λέξη ‘’στροφίον’’ που στον χριστιανισμό σημαίνει το καλυμμαύχι ή καμηλαύκι που φορούν στο κεφάλι οι Ρωμαίοι παπάδες, ο Αριστοφάνης περιγράφει ως το ‘’γυναικείον ζώνιον’’ του στήθους [«το μεν γυναικείον ζώνιον ούτω τε εκάλουν, και σ τ ρ ό φ ι ο ν ώνόμαζον, ώς Αριστοφάνης…]. Ίδια περιγραφή και από τον εκκλησιαστικό συγγραφέα , τον ελληνόφωνο ρωμαίο Ησύχιο τον Αλεξανδρινό, κατά τον οποίο <στρόφιον> είναι η γυναικεία στρογγύλη ζώνη [Ησύχιος, 5ος αιώνας μ.Χ., Γλῶσσαι (wikisource)].

(γ) Ο ερωτικός Κεστός της Αφροδίτης εκτός από το ‘στρόφιον’ που φορούν οι ορθόδοξοι ιερωμένοι ταυτίζεται και με την καθολική ‘τιάρα’ – την παπική τιάρα ! Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Ησύχιος ο Αλεξανδρινός περιγράφει την τιάρα ως εξής: <τιάραν> ἢ <στρόφιον> ( στρόφιον = ‘Κεστός’ της Αφροδίτης , βλ. Daremberg – Saglio, 2, 2, στ. 980), ὃ οἱ ἱερεῖς φοροῦσιν. Συνώνυμο: [περικράνιον] περίθεμα κεφαλῆς εὐκόσμιον, καλόν. Εἶδος καμελαυκίου (Exod. 28,4 ..) [Ησύχιος, 5ος αιώνας μ.Χ., σύγγραμμα: Γλῶσσαι , (πηγή: wikisource)]

(δ) Δοθείσης της παραδοχής ότι η λέξη ’στροφίον’’ που στον χριστιανισμό σημαίνει το καλυμμαύχι που φορούν στο κεφάλι οι ορθόδοξοι Ρωμαίοι παπάδες, ταυτίζεται με τον Κεστό της Αφροδίτης, που ο Αριστοφάνης περιγράφει ως το ‘’γυναικείον ζώνιον’’, άρα με τον Κεστό ταυτίζεται και η χρυσοκέντητη μίτρα που οι μητροπολίτες φέρουν στην κεφαλή. Ατράνταχτη απόδειξη η κ ε ν τ η τ ή μίτρα που φορούν στο κεφάλι οι μητροπολίτες, ομώνυμο της οποίας είναι η γυναικεία μήτρα! Σύμφωνα με τον Plier , σ υ ν ώ ν υ μ ο της λέξης «στρόφιον» είναι η λέξη «μίτρα» [στρόφιον = μίτραν , Plier 2, 296 | Comicae dictionis index: Pars 1: A-I] . Να σημειωθεί ότι η μίτρα (ομώνυμο: γυναικεία μήτρα) που φορούν στο κεφάλι οι μητροπολίτες συμβολίζει την Ιερή Μήτρα του θείου Θηλυκού – την Μήτρα της Μητέρας Αφροδίτης! Επίσης συμβολίζει τον ιχθύ και συγκεκριμένα το κεφάλι του ψαριού στην καθολική εκκλησία.

Μίτρα (μίτρα < ελληνιστική κοινή μίτρα) – «μίτρα» θηλυκό: σημαίνει λειτουργικό περικόσμητο κάλυμμα της κεφαλής των αρχιερέων. Ομώνυμα της λέξης «μίτρα» είναι η «μήτρα» που σημαίνει μυώδες κοίλο όργανο του γεννητικού συστήματος των γυναικών που βρίσκεται στη λεκάνη ανάμεσα στην ουροδόχο κύστη και το ορθό έντερο· στα τοιχώματά της προσκολλάται το γονιμοποιημένο ωάριο και στη συνέχεια στο εσωτερικό της αναπτύσσεται το έμβρυο μέχρι τη γέννησή του. (Βικιλεξικό: Μίτρα) > Η μίτρα ( = μήτρα) είναι τύπος ενδύματος της κεφαλής ο οποίος χρησιμοποιείται παραδοσιακά από τους θρησκευτικούς ηγέτες, όπως ο πάπας ή οι επίσκοποι. Δεν θεωρείται άμφιο, αλλά έμβλημα του επισκοπικού βαθμού στην ορθόδοξη εκκλησία (Wikipedia: Μίτρα).

Την μίτρα ή Μήτρα της Αφροδίτης φέρουν στο κεφάλι οι μητροπολίτες κι οι επίσκοποι κατά τη διάρκεια της λειτουργίας. Είναι στρογγυλή, με πλούσια κ ε ν τ ή μ α τ α από χρυσάφι, ασήμι (καμιά φορά και πολύτιμους λίθους), πάνω σε μεταξωτό ύφασμα, δηλαδή ακριβώς όπως ο Κεστός Ιμάς ( = Κ ε ν τ η τ ό ς Ιμάντας) της Αφροδίτης ο οποίος ήταν χρυσοκέντητος και διακοσμημένος και πολύτιμους λίθους!

Παλαιότερα Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΉ ΜΊΤΡΑ ΈΦΕΡΕ ΧΡΥΣΟΚΈΝΤΗΤΗ ΜΟΡΦΉ ΤΗΣ ΦΤΕΡΩΤΉΣ ΣΟΦΊΑΣ ΑΦΡΟΔΊΤΗΣ ΠΕΡΙΖΩΜΕΝΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΣΤΌ ΙΜΆΝΤΑ! Το εκπληκτικό αυτό εύρημα εκτίθεται στο Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο · πρόκειται για μια χρυσοκέντητη μητροπολιτική μίτρα της περιόδου του Βυζαντίου με την Φτερωτή Σοφία Αφροδίτη περιζωμένη χ ι α σ τ ί με τον πανίσχυρο ερωτικό Κεστό της Αφροδίτης! [εικ. 9, 10]

Βλέπουμε λοιπόν ότι τη μίτρα φορούν οι μητροπολίτες για να τιμήσουν την Μητέρα Θεά, την Ν υ μ φ ί α Αφροδίτη, επειδή από την Μήτρα της Μητέρας Αφροδίτης προέρχονται οι «εν Χριστώ αδελφοί»! Εξάλλου η αληθινή σημασία του όρου «αδελφοί χριστιανοί» ΔΕΝ ετυμολογείται από τον πατέρα αλλά από την μήτρα της Μητέρας Αφροδίτης (αδελφός < ἀ + δελφύς). Πρόκειται γιὰ τὸ «α» τὸ ἀθροιστικό (ποὺ ἄλλωτε δασύνεται κι ἄλλωτε ὄχι) [π.χ. στὸ: ἅ-πας] καὶ τὴν λέξη «δελφύς» ποὺ σημαίνει τὴν Μήτρα τῆς γυναίκας. Ἄρα, «ἀδελφός» ἀυτὸς ποὺ ἔχετε βγεῖ ἀπὸ τὴν ἴδια μήτρα. Κυριολεκτικά, «αδελφός» σημαίνει ο μ ο μ ή τ ρ ι ο ς αδερφός ( = που γεννήθηκε από την ί δ ι α μητέρα με κάποιον άλλο αλλά από δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ ό πατέρα). Κοινή Μητέρα των ομομήτριων χριστιανών είναι η Μητέρα Αφροδίτη- η Ν υ μ φ ί α Αφροδίτη!

Έτσι εχόντων των πραγμάτων ο ερωτικός Κεστός Ιμάς της Αφροδίτης, ο οποίος πέρασε στο χριστιανισμό είτε ως fascia pectoralis στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία, είτε ως χιαστί λωρίδες που περιζώνουν το στήθος του ιερέα στην ορθόδοξη εκκλησία, είτε ως στρόφιον, ή τιάρα ή μίτρα που είναι το λειτουργικό περικόσμητο κάλυμμα της κεφαλής των αρχιερέων, αποτελεί κεντρικό αξεσουάρ της ιερατικής ένδυσης των Ρωμαίων χριστιανών.

Αδιάψευστος μάρτυρας ο ψαλμός που ο Ρωμαίος ιερέας ψέλνει όταν φορά την μίτρα κατά το ορθόδοξο δόγμα. Κατά την ένδυση του μητροπολίτη, τη στιγμή που αυτός φορά στην κεφαλή τη χρυσοκέντητη μίτρα ( = μήτρα = στρόφιον = γυναικείον ζώνιον = Κεστός Αφροδίτης) , ψέλνει το στιχάριο που στην πραγματικότητα υμνεί την Ιερή Μήτρα, δηλαδή το Θείο Αιδοίο της Ν υ μ φ ί α ς Αφροδίτης. Κατά την ένδυση του αρχιερέα οι αναφορές του στιχαρίου παραπέμπουν σε υπονοούμενα σχετικά με τη Νύφη του Χριστού, τη Ν υ μ φ ί α Αφροδίτη: «Αγαλλιάσσεται η ψυχή μου επί τω Κυρίω· ενέδυσε γαρ με ιμάτιον σωτηρίου, και χιτώνα ευφροσύνης περιέβαλέ με· ως νυμφίω περιέθηκέ μοι μίτραν, και ως νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμω· πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν» [Wikipedia: άμφια].

[Η Αφροδίτη Νυμφία συνδέεται με το γάμο αλλά η ανάμιξή της είναι ειδικά με τη σεξουαλική συνιστώσα του γάμου και όχι με τις κοινωνικές πτυχές του. Στο δρόμο από το Τροία στην Ερμιόνη, ο Παυσανίας σημείωσε ένα ιερό της «Αφροδίτης Νυμφίας» (Παυσανίας 2.32.7).]

(ε) Τον Κεστό της Αφροδίτης οι ορθόδοξοι ιερείς σήμερα φορούν (και) ως χ ι α σ τ ί λωρίδες που περιζώνουν το στήθος του ιερέα, ενίοτε δε χρυσοκέντητες και διακοσμημένες με κόκκινα ρόδα [εικ. 11], ένα κατεξοχήν ερωτικό σύμβολο της Αφροδίτης που συμβολίζει το αίμα της Θεάς στο θρήνο της για τον Υιό και Εραστή Άδωνη.

Στις μέρες μας ο Κεστός, που όπως είδαμε ετυμολογείται από τη λέξη ‘κεντητός’, δηλαδή ο πλούσια διακοσμημένος με κεντητά σχέδια γυναικείος στηθόδεσμος, φέρει ενίοτε κεντητή διακόσμηση με κόκκινα ρόδα [εικ. 12], όπως ακριβώς και κεντητά άμφια των παπάδων, καθώς το κόκκινο ρόδο είναι το κατεξοχήν ερωτικό σύμβολο της Αφροδίτης που συμβολίζει το αίμα της Θεάς στο θρήνο της για τον Υιό και Εραστή Άδωνη.

Είναι από τα παραπάνω προφανές ότι, εδώ δεν πρόκειται για άμφια ιερέα αλλά για στολή μ ά γ ο υ , αφού ο χριστιανικός Κεστός της Αφροδίτης, είτε ως fascia pectoralis στη ρωμαιοκαθολική εκκλησία, είτε ως χιαστί λωρίδες που περιζώνουν το στήθος του ιερέα στην ορθόδοξη εκκλησία, είτε ως στρόφιον, ή τιάρα, ή μίτρα, που είναι το λειτουργικό περικόσμητο κάλυμμα της κεφαλής των αρχιερέων σε ορθοδοξία και καθολικισμό, δεν είναι παρά τελετουργικό όργανο ερωτικών καταδεσμών στη χριστιανική μαγεία της Μαύρης Αφροδίτης.

Εξάλλου, ότι η μαγεία αποτελεί κεντρικό στοιχείο της χριστιανικής κατασκευής της Νίκαιας μαρτυρούν (α) οι τρεις μάγοι με τα δώρα που επισκέφτηκαν τον Ρωμαίο μεσσία στη γέννησή του, (β) η ιδιότητα του μάγου που είχε ο Παύλος, ο οποίος ταυτίζεται με το ιστορικό πρόσωπο Σίμων ο Μάγος, (γ) το κιναίδιο πτηνό ίυγξ ( = σουσουράδα ή κωλοσούσα) που ως τελετουργικό όργανο ερωτικών καταδεσμών σώζεται σήμερα στο επιγονάτιο των ορθοδόξων ιερέων (δ) οι αποκρυφιστικές τελετές χριστιανικής μαγείας όπως ο εξορκισμός, δηλαδή οι τελετουργίες απομάκρυνσης των κακών πνευμάτων, καθώς και οι αναθεματισμοί και οι κατάρες κατά των Ε λ λ ή ν ω ν που οι ελληνόφωνοι Ρωμαίοι ψέλνουν την Κυριακή της ορθοδοξίας, τα αναθέματα και οι αφορισμοί των «εχθρών της ορθοδοξίας» , τα ξόρκια κατά της βασκανίας και οι «διαλύουσες τα μ ά γ ι α» προσευχές, όπως του αγίου Κυπριανού όπου περιλαμβάνεται πλήρης κατάλογος τελετουργιών μαύρης μαγείας, όλα αποτελούν τελετουργικά χριστιανικής μαγείας, ως δάνεισμα από τις πρακτικές μαγείας που οι Ελληνίδες μάγισσες εφάρμοζαν στις παρυφές της Ελληνικής θρησκείας.

Τέλος, τη χριστιανική μαγεία μπορεί κανείς να συναντήσει στο Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο, όπου μία ολόκληρη πτέρυγα του Μουσείου είναι αφιερωμένη στα χριστιανικά τελετουργικά μαγείας. Εκεί εκτίθενται

(α) χριστιανικό βιβλίο ορθόδοξης Μαύρης Μαγείας του 18ου αι. όπου περιλαμβάνονται ξόρκια και τελετουργικά καταδεσμών

(β) χριστιανικό εγχειρίδιο ορθόδοξου μοναχού του 18ου αι. για την Τέχνη της Μαντείας, με πίνακες που προβλέπουν τον θάνατο του ασθενή που προτρέχει για βοήθεια στη μονή

(γ) χριστιανικό βιβλίο Α λ χ η μ ε ί α ς του 17ου αι. με το οποίο ο ορθόδοξος μοναχός πειραματίζεται στην Τέχνη της Αλχημείας

(δ) το όστρεο ( = κοχύλι) από το οποίο είναι κατασκευασμένο το χριστιανικό φυλακτό Αιδοίου που γεννά τον σταυρό, το σχήμα του οποίου (κογχυλιού) μοιάζει με αιδοίο και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο και ανήκει στην οικογένεια κογχυλιών των Κυπραιιδών που ήταν αφιέρωμα στην Αφροδίτη (George Perry ,Conhology, or the Natural History of Shells, Λονδίνο, 1811) επειδή από τα κοχύλια αυτά, στην αρχαιότητα κατασκευάζονται τα φυλακτά της Αφροδίτης, συμβολισμός ο οποίος παραπέμπει ευθέως στη Γέννηση του χριστιανικού σταυρού από το Αιδοίο της Αφροδίτης

(ε) εκθέματα μαύρης μαγείας όπως «θεραπευτικούς κρίκους» του 19ου αι. που χρησιμοποιούνται σε τελετουργικά εξορκισμών εντός ορθοδόξων ναών για την καθήλωση των πασχόντων,

(στ) χάρτινη κατασκευή του 18 ου αι. με τις κινήσεις του Ήλιου και της Σελήνης πάνω στον Ζωδιακό Κύκλο, όπου οι ορθόδοξοι μοναχοί ασκούν την Τέχνη της Αστρολογίας

(ζ) η Κυνοκέφαλος Εκάτη με τη μορφή του… αγίου Χριστόφορου

(η) το Γοργόνειο σύμβολο της Αθηνάς με την… ορθόδοξη χριστιανική Μέδουσα της Αχράντου Παρθένου Αθηνάς

(θ) το χριστιανικό Κηρύκειο του Ερμή, που συμβολίζει την Ερμητική Μαγεία μέσα από την ερωτική Ένωση Ερμή και Αφροδίτης, από τους οποίους γεννήθηκε ο Ερμαφρόδιτος ο οποίος λατρευόταν στην Κύπρο ως η ανδρική υπόσταση της Αφροδίτης· το Ερμητικό Κηρύκειο εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο ως… ποιμαντική ράβδος, και τέλος

(ι) μια χρυσοκέντητη μητροπολιτική μίτρα της περιόδου του Βυζαντίου με την Φτερωτή Σοφία Αφροδίτη περιζωμένη χιαστί με τον ερωτικό Κεστό, το πανίσχυρο όργανο αποκρυφιστικών τελετουργιών ερωτικών καταδεσμών της Αφροδίτης σε Ελληνικές και χριστιανικές τελετές μαγείας.

Advertisements