Η Γέννηση της Αφροδίτης

1 (Α) Στο λήμμα της Wikipedia «Αρχαιογεωδαισία» αναφέρεται ότι, «Η αρχαιογεωδαισία (Γη + δαίω = διαιρώ, διανέμω και μετρώ τη Γη), σύμφωνα με τον Τζέιμς Κ. Τζέικομπς (James Q. Jacobs) ,που εισήγαγε τον όρο, είναι δυνατόν να οριστεί ως τομέας έρευνας που καλύπτει τον εντοπισμό και γεωδαιτικό προσδιορισμό των προϊστορικών και αρχαίων θέσεων.».

«Η αρχαιογεωδαισία, συνδυάζοντας θεμελιώδη γνώση της αστρονομίας, της γεωδαισίας, των εφηρμοσμένων μαθηματικών, ακριβή γεωγραφικά στοιχεία και την αρχαιολογία, παρουσιάζει μια μεθοδολογία για την έρευνα των αρχαιολογικών θέσεων, τις αλληλεξαρτήσεις τους, τις χωρικές τους ιδιότητες και την αρχιτεκτονική των προϊστορικών θέσεων και των μνημείων.». […]

«Ως νεοπαγής τομέας έρευνας, η αρχαιογεωδαισία έχει να επιδείξει μοναδικές μεθόδους αξιολόγησης και κατανόησης των αρχαίων πολιτισμών για τις έννοιες της γεωγραφίας, του τόπου, της γης και του σύμπαντος. Οι αρχαιογεωδαιτικές μελέτες αποκαλύπτουν αποτελέσματα που κατά την άποψη του Τζέικομπς πιθανώς θα μ ε τ α β ά λ ο υ ν τις απόψεις μας για την ιστορία.

Θεωρούμε γενικώς τα διαφορετικά ως προς το χ ώ ρ ο και το χρόνο αρχαία μνημεία ως ανεξάρτητα και ασυσχέτιστα μεταξύ τους, ιδιαίτερα αν προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς. Όμως οι πολλές πυραμίδες της Αιγύπτου, για παράδειγμα, παρουσιάζουν ένα είδος αλληλεξάρτησης, το οποίο ωστόσο δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.

Τα ερωτηματικά που προκύπτουν από τέτοιες ε μ φ α ν ε ί ς και α δ ι α μ φ ι σ β ή τ η τ ε ς ομοιότητες δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν και η αρχαιογεωδαισία μέσω της σύγχρονης χαρτογραφίας, της γεωδαιτικής επιστήμης και των μαθηματικών προσπαθεί να τα απαντήσει.». […]

«Επομένως, η σ κ ό π ι μ η γεωδαιτική διάταξη των προϊστορικών μνημείων μπορεί να καταδείξει θεμελιώδεις ή σύνθετες γεωδαιτικές, αστρονομικές και κοσμογραφικές γ ν ώ σ ε ι ς των αρχαίων και προϊστορικών πολιτισμών, για τις οποίες δ ε ν υπήρχαν καν ενδείξεις.

Είναι οι γεωδαιτικές σχέσεις των μνημείων που παρουσιάζονται στο συγκεκριμένο ερευνητικό πεδίο σ υ μ π τ ώ σ ε ι ς ; Ή είναι αυτές οι χωρικές σχέσεις σε μ ε γ ά λ ε ς αποστάσεις σ κ ό π ι μ ε ς; Παρόμοια μνημεία στην ανατολική Βόρεια Αμερική, στην αντίθετη πλευρά του Ατλαντικού Ωκεανού, θέτουν παρόμοιες ερωτήσεις, όπως τα μνημεία και οι ε υ θ υ γ ρ α μ μ ί σ ε ι ς μνημείων σε όλο τον κόσμο. Ποιο επίπεδο γεωδαιτικής γνώσης υπήρχε κατά τους π ρ ο ϊ σ τ ο ρ ι κ ο ύ ς χρόνους; Σε ποια έκταση υποδεικνύουν τα στοιχεία της αρχαίας αστρονομίας την πρακτική της γεωδαισίας; Σε ποιο βαθμό μπορούν να δώσουν απαντήσεις τα αρχαία μνημεία;

Εάν αποδεχθούμε το σύγχρονο αρχαιολογικό παράδειγμα, ορισμένα από τα στοιχεία που παρουσιάζονται ίσως φαίνονται α ρ χ ι κ ά παράλογα. Μπορούμε να αγνοήσουμε τις σχέσεις τους, ή μπορούμε να εξετάσουμε περαιτέρω τις περιοχές για τις οποίες η ιστορία άφησε πίσω της ελλιπή στοιχεία και να αναγνωρίσουμε ότι η δική μας, η σύγχρονη επιστημονική και μαθηματική γνώση για το μέγεθος και τη μορφή της γης ή οι γνώσεις μας για τη ναυσιπλοΐα δ ε ν είναι απαραίτητα οι π ρ ώ τ ε ς για την ανθρωπότητα. Αν και δεν είναι πολλές οι γραπτές μαρτυρίες γεωδαιτικής γνώσης ανά τον κόσμο για την προϊστορική, ακόμα και την ιστορική περίοδο, τα ί δ ι α τα μνημεία προσφέρουν τα ιδιαίτερα στοιχεία για περαιτέρω μελέτη.». […]

Σύμφωνα πάντοτε με την Wikipedia [λήμμα: Αρχαιογεωδαισία, Γεωδαισία] «Οι αρχαίοι Έλληνες φέρονται να έκαναν χ ρ ή σ η της Γεωδαισίας για την επιλογή σπουδαίων σημείων δημιουργίας αρχαίων ι ε ρ ώ ν , βωμών, ν α ώ ν κ.λπ. Χαρακτηριστικός είναι ο «Ομφαλός της Γης» που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών που φέρει το α ρ χ α ι ό τ ε ρ ο ανάγλυφο γεωδαιτικό δίκτυο.»

[Τη βασιμότητα των παραπάνω ενισχύουν οι πληροφορίες που μας παραδίδουν και οι αρχαίες πηγές. Ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς αναφερόμενος στη Γεωδαισία των Ελληνικών ναών δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας: «Η γεωδαισία ποιείται τας διαιρέσεις ου μόνον εις ισότητας αλλά και κατά λόγους και αναλογίας». Αλλά και ο Αριστοτέλης αναφέρεται στη γεωδαισία των Ελληνικών ναών όπου στα «Πολιτικά» του (VII, 1331a) αναφέρει πως «Οι καθιερωμένοι οίκοι για τη λατρεία των Θεών πρέπει να βρίσκονται όχι μόνο στην κατάλληλη θ έ σ η αλλά και στην ί δ ι α , εκτός από εκείνους τη θέση των οποίων ορίζει ξεχωριστά ο Νόμος ή κάποιο Μαντείο υπό την αιγίδα του Μαντείου των Δελφών». Ο Ίππαρχος συναινεί στον ισχυρισμό όταν αναφέρει ότι χρησιμοποιούσε γεωδαιτικές μεθόδους προσδιορισμού οποιουδήποτε σημείου πάνω στη Γη. Ο Στράβων πάλι μαρτυρεί: «Όσοι ασχολούνται με τις θέσεις των διάφορων τόπων λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα των αστρονόμων και των γεωμετρών σχετικά με τα σχήματα, τα μεγέθη και τις αποστάσεις».]

Το λήμμα «Αρχαιογεωδαισία» η Wikipedia κλείνει με τρόπο που ξαφνιάζει τον συστηματικό και εξοικειωμένο χρήστη, καθότι οι — πολιτικώς ορθά σκεπτόμενοι μελετητές του Μέσου στην πλειοψηφία τους — που ανατρέχουν στα κείμενα και στις πηγές της Wikipedia δεν είναι συνηθισμένοι σε εκφράσεις όπως «η ανάκτηση της α λ η θ ι ν ή ς Ιστορίας» (!) και «η Ιστορία είναι υποκειμενική και εύκολα π α ρ α χ α ρ ά ζ ε τ α ι για να ταιριάζει στους κ α τ α κ τ η τ έ ς.» ! ! Παραθέτω κατ’ αντιγραφή το σχετικό απόσπασμα με το οποίο η Wikipedia κλείνει σχετικό πεδίο «Ιστορία της Αρχαιογεωδαισίας»· μοιάζει η κατακλείδα να παραπέμπει σε φουτουριστική προφητεία για την έλευση ενός σαρωτικού Ιστορικού Αναθεωρητισμού:

«Η γραπτή ιστορία είναι ένα εύθραυστο, ελλιπές και σχετικά πρόσφατο αρχείο στην καλύτερη περίπτωση. Ο διάσημος εμπρησμός της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας ή των βιβλιοθηκών των γηγενών της Νότιας Αμερικής δείχνει την εκτεταμένη καταστροφή της συσσωρευμένης γνώσης της ανθρωπότητας. Οι πρόσφατες ανακαλύψεις καταδεικνύουν την προηγμένη αστρονομική γνώση των Μάγιας στην Αμερική και απεικονίζουν το μέγεθος της χαμένης γνώσης. Η ιστορία είναι υποκειμενική και εύκολα παραχαράζεται για να ταιριάζει στους κατακτητές. Επιπλέον, οι μεταφράσεις των ιστορικών πηγών δεσμεύονται από εννοιολογικούς περιορισμούς και των γλωσσών και των μεταφραστών. Αντίθετα, το αρχαιολογικό αρχείο των κ τ ι σ τ ώ ν μνημείων είναι α ν τ ι κ ε ι μ ε ν ι κ ό , ανθεκτικό και μη χρονικά περιορισμένο. Η α λ η θ ι ν ή ιστορία είναι κάτι περισσότερο από τα γραπτά αρχεία και δεν χάνεται ποτέ ολοκληρωτικά. Το παρελθόν αφήνει πίσω του άφθονα στοιχεία για εκείνους που φροντίζουν να το ερευνήσουν. Η ανάκτηση της ιστορίας της ανθρώπινης γνώσης για τη γεωγραφία και τη γεωδαισία σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ δυνατή. [Wikipedia: Αρχαιογεωδαισία]

(Β) Την επιστημονική μέθοδο της Αρχαιολογικής Γεωδαισίας, που βασίζεται κυρίως στον τριγωνισμό και την ευθυγράμμιση των Ελληνικών Ιερών στους χάρτες της Google, έχω ορίσει τον Μάρτιο του 2015 ως εξής: «Κυριολεκτικά η Αρχαιολογική Γεωδαισία είναι η μελέτη των αρχαίων μνημείων βάσει της προβολής τής γεωγραφικής τους θέσης στη Μερκατορική χαρτογραφική προβολή της Γης (Google Maps), με αντικείμενο εκτός άλλων τον εντοπισμό γεωγραφικών θέσεων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος με σκοπό την συστηματική ανασκαφή. Κύριες γεωδαισιακές δομές αρχαιολογικής διερεύνησης μεταξύ Ελληνικών Ιερών είναι ο τριγωνισμός, η ευθυγράμμιση δύο ή περισσοτέρων Ιερών και η Χρυσή Τομή της γεωδαισιακής λοξοδρομίας ( = ευθείας γραμμής σε Μερκατορική Προβολή όπως π.χ. οι Google Maps) μεταξύ Ελληνικών ναών.» [Αλαμπάσης : Τμήμα “Αρχαιολογικής Γεωμετρίας”]

(Γ) Στις 6 Ιουλίου 2017, σε άρθρο με τίτλο ‘’The mystery behind Greece’s temples’’ που δημοσίευσε το έγκυρο βρετανικό δίκτυο BBC αναφέρει ότι, «Η ιδέα του τριγωνισμού του αρχαίου ελληνικού κόσμου δεν είναι καινούργια, αλλά μάλλον ένα παράδειγμα ‘‘ιερής γεωγραφίας’’, ή πώς τα λατρευτικοί χώροι τοποθετήθηκαν σύμφωνα με την αστρονομία ή τη μυθολογία. «(…) «Ο ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο σχηματίζει τ έ λ ε ι ο ισοσκελές τρίγωνο με το ναό του Ηφαίστου στην Αθήνα και το ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα. Ο Απόλλων στους Δελφούς, η Αφαία στην Αίγινα και ο Παρθενώνας, τα ίδια: όλα σχηματίζουν τέλειο ισοσκελές τρίγωνο’’! (…) Ο ναός της Αφαίας στην Αίγινα λέγεται ότι σχηματίζει ισοσκελή τρίγωνα με αρκετούς άλλους ναούς σε ολόκληρη την Ελλάδα». Το δημοσίευμα του BBC αναφέρεται επίσης “(…) σε 12 τομείς του αρχαίου ελληνικού χώρου που αντανακλούν τα 12 σημεία του ζωδιακού κύκλου, με το Μαντείο των Δελφών ως ομφαλό ή «ομφαλός» της ηπειρωτικής Ελλάδας’’ [BBC, 6 July 2017: ‘’The mystery behind Greece’s temples’’ ].

(Δ) Την τελειότητα του γεωδαιτικού τριγωνισμού των Ελληνικών ναών ανέδειξε και η ελληνική έκδοση της HuffPost στις 6 Ιουλίου 2017. Σε δημοσίευμά της με τίτλο «Τα ιερά τρίγωνα της Αρχαίας Ελλάδας στο BBC. Το μυστήριο πίσω από την τοποθεσία του κάθε ναού», αναφέρει ότι ‘’Η συζήτηση γύρω από το θέμα του τριγωνισμού των αρχαίων Ελληνικών ναών σε μέσα ενημέρωσης όπως το BBC, ίσως να αποτελέσει και την αφορμή για να διευρυνθεί το φάσμα των ενδιαφερόντων των αστρονόμων, αλλά και των αρχαιολόγων, και ίσως να συσταθεί ένας νέος επιστημονικός κλάδος’’ [HuffPost Greece , «Τα ιερά τρίγωνα της Αρχαίας Ελλάδας στο BBC. Το μυστήριο πίσω από την τοποθεσία του κάθε ναού»]

(Ε) Με το δημοσίευμα με ημερομηνία 28|03|2018 του Πρώτου Θέματος με τίτλο «Γιατί η είσοδος του Τύμβου της Αμφίπολης είναι προσανατολισμένη όπως αυτή των Δελφών;», εισάγεται εμμέσως, για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό, η επιστημονική μέθοδος της Αρχαιογεωδαισίας όπως αυτή ορίζεται στη Wikipedia.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος, τη σημαντική παρατήρηση και επιβεβαίωση, ότι ο άξονας της εισόδου του Τύμβου Καστά στην Αμφίπολη έχει προσανατολισμό στους Δελφούς, έκανε ο ομότιμος καθηγητής Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας του ΑΠΘ, Ευάγγελος Λιβιεράτος, ανακοινώνοντας πρώτη φορά το αποτέλεσμα της έρευνάς του.

Παραπομπή στην Αρχαιογεωδαισία γίνεται με την αναφορά του καθηγητή Ανωτέρας Γεωδαισίας και Χαρτογραφίας του ΑΠΘ ο οποίος αναγνωρίζει την γεωπληροφορία ως σημαντικότατη π η γ ή ιστορικών στοιχείων, ως εξής: «Ο καθηγητής, γνωρίζοντας καλύτερα πως η γεωπληροφορία αποτελεί σημαντικότατη πηγή ιστορικών στοιχείων, αναζήτησε ερμηνεία σε αυτό που παρατήρησε με βάση μερικά εμφανή γεωδαιτικά στοιχεία, σχετιζόμενα με τον προσανατολισμό του άξονα της εισόδου στο μνημείο.».

Ο καθηγητής δεν επεκτάθηκε σε ερμηνείες, που κατά την γνώμη του, «ανήκουν σε άλλες ειδικότητες, όπως κυρίως η αρχαιοαστρονομία». Του αρκεί, όπως εξηγεί, η σημαντική επισήμανση και η τεκμηρίωση της ο ρ θ ό τ η τ ά ς της. Προσθέτει, όμως, και με την ευκαιρία της παρουσίασης του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη, ότι «η περίοδος εκείνη ήταν επιστημονικά σπουδαία με προχωρημένες γνώσεις σχετικά με τη σχέση του έναστρου στερεώματος με τη γεωγραφία και τους χάρτες». [Πρώτο Θέμα, Νέο μυστήριο με Αμφίπολη: Γιατί η είσοδος είναι προσανατολισμένη όπως αυτή των Δελφών;]

(ΣΤ) Πρώιμη εφαρμογή της Αρχαιογεωδαισίας δημοσιεύθηκε στις 13|11|2014 στην επίσημη σελίδα της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας (Canadian Space Agency). Ένας 15χρονος Καναδός από το Κεμπέκ ανακάλυψε μία χαμένη πολιτεία των Μάγια εφαρμόζοντας τη γεωδαιτική θεωρία του που θέλει τον πολιτισμό αυτόν να επιλέγει την τοποθεσία όπου θα οικοδομήσει τις πόλεις του με βάση το σχήμα των αστερισμών όπως οι αυτοί αποτυπώνονται γεωδαιτικά στο χάρτη, σε έναν συσχετισμό που κανείς επιστήμονας δεν είχε σκεφτεί μέχρι σήμερα. [Το δημοσίευμα στη σελίδα της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, εδώ]

Αφού ορίστηκαν και αναλύθηκαν επαρκώς οι παραδεκτοί επιστημονικοί κανόνες της Αρχαιογεωδαισίας, που εν προκειμένω ενδιαφέρει την παρούσα ανάρτηση, να επισημάνω ότι η ανάρτηση προχωρά ένα βήμα παραπέρα: τα σχετικά με την Γέννηση της Αφροδίτης ιστορικά και θεολογικά στοιχεία της ανάρτησης ανάγονται όχι στην Αρχαιογεωδαισία μόνο αλλά (και) στην Αρχαιογεωγραφία! Πρόκειται για το αδιανόητο μαθηματικό εύρημα (το οποίο, να σημειώσω, έχει εντοπισθεί αρχικά στην ιερή Δήλο, στη συνέχεια στην Κέα, και τώρα στα Κύθηρα) όπου τέλειες γεωδαισιακές δομές μετρώνται στους χάρτες της Google μεταξύ όχι Ελληνικών Ιερών, αλλά μεταξύ Ελληνικών Ιερών και γεωγραφικών σημείων της Ελληνικής θεολογίας όπως οι εκβολές και οι πηγές ποταμών (πχ Αλφειός), οι κορυφές βουνών (πχ Όλυμπος) και τα Άκρα νησιών (πχ ιερή Δήλος). Ειδικότερα, τέλειες γεωδαισιακές δομές όπως αυτές ορίζονται στην επιστήμη της Αρχαιογεωδαισίας, εντοπίζονται μεταξύ Ιερών της Αφροδίτης Κυθέρειας και των, Βόρειου, Νοτίου, Ανατολικού και Δυτικού Άκρων των Κυθήρων, έτσι που τα Ιερά της Αφροδίτης Κυθέρειας ορίζουν επακριβώς το περίγραμμα και τον προσανατολισμό της νήσου Κύθηρα καθώς και των νησίδων Μεγάλη και Μικρή Δραγονέρα! Επίσης τέλειες γεωδαισιακές δομές όπως αυτές ορίζονται στην επιστήμη της Αρχαιογεωδαισίας, μετρώνται στους χάρτες της Google μεταξύ Ιερών της Αφροδίτης και γεωγραφικών σημείων που η Ελληνική θεολογία μας υποδεικνύει ότι σχετίζονται με τη Γέννηση της Αφροδίτης – της Αφροδίτης Κυθέρειας.

2) Η Αφροδίτη κατά την Ελληνική θεολογία είναι η Θεά της αγάπης, του έρωτα, της ομορφιάς, της σεξουαλικότητας, της ηδονής και της τεκνοποίησης. Η αντίστοιχη θεότητα της Αρχαίων Ρωμαίων ήταν η Βένους (λατινικά: Venus). Σε αυτήν οφείλει το όνομά του ο πλανήτης Αφροδίτη.

Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου, η Αφροδίτη γεννήθηκε όταν ο Κρόνος απέκοψε τα γεννητικά όργανα του Πατέρα του, Ουρανού, και τα πέταξε στη θάλασσα. Από τον αφρό προήλθε η Θεά, εξ’ ού και το όνομά της. Αυτή η χωρίς μάνα Αφροδίτη, αντίστοιχη με τη «βασίλισσα του ουρανού» των σημιτικών λαών της Ανατολής, ανήκει στην πρώτη γενιά των Θεών, επομένως είναι παλαιότερη του Δία (!) και λατρευόταν με το επίθετο «Ουρανία» σε πολλά ιερά της στις ελληνικές πόλεις τουλάχιστον 2500 χρόνια πριν την έλευση του χριστιανισμού στον Ελληνικό Κόσμο.

Χαρακτηριστικό είναι ότι στην έγκυο Μητέρα Αφροδίτη αναφέρεται η α’ πλευρά του περίφημου Δίσκου της Φαιστού, ενώ στην Αφροδίτη Αφαία που δύει αναφέρεται η β’ του ίδιου Δίσκου. Επιπλέον, στο κέντρο του Δίσκου βρίσκεται ο Ρόδακας της Αφροδίτης που συμβολίζει το θείο Αιδοίο της Μητέρας Αφροδίτης από την οποία προερχόμαστε όλοι εμείς οι (ομομήτριοι) αδελφοί άνθρωποι. Να σημειωθεί ότι ο Δίσκος της Φαιστού είναι ένα αρχαιολογικό εύρημα από τη Μινωική πόλη της Φαιστού στη νότια Κρήτη και χρονολογείται στον 17ο αιώνα π.Χ. ( = 1700 χρόνια προ Κοινής Χρονολόγησης και 3.718 χρόνια από σήμερα !) και αποτελεί ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, αφού ο σκοπός της κατασκευής του και το νόημα των όσων αναγράφονται σε αυτόν παραμένουν άγνωστα. [με πληροφορίες από CNN Greece: «Ο Δίσκος της Φαιστού αναφέρεται στην έγκυο Αφροδίτη».].

Μια δεύτερη εκδοχή της Γέννησης της Αφροδίτης μας παραδίδει ο Υγίνος (Θεογονία 197) σύμφωνα με τον οποίο ένα αυγό έπεσε στον Ευφράτη ποταμό. Αυτό το έβγαλαν ψάρια στη στεριά, το κλώσησαν περιστέρια και από εκεί, στον κατάλληλο χρόνο, ξεπετάχτηκε η Αφροδίτη. Γι’ αυτό και αποκλήθηκε και Συρία ή Συριακή θεά και οι σύριοι δεν έτρωγαν ψάρια και περιστέρια θεωρώντας τα θεϊκά όντα. Έτσι Ιχθύς και Περιστέρι καθιερώθηκαν ως κεντρικά ιερά σύμβολα της Αφροδίτης.

Να σημειωθεί ότι σχετικά με το περιστέρι ως κεντρικό ιερό σύμβολο στη λατρεία της Αφροδίτης, η ελληνική θεολογία μας παραδίδει επιπλέον ότι η Π ε ρ ι σ τ ε ρ ά (ο τόνος στο ά) ήταν Νύμφη στην ακολουθία της Αφροδίτης. Η μεταμόρφωσή της στο πτηνό περιστέρι ήταν η συνέπεια ενός ερωτικού παιχνιδιού της Αφροδίτης και του Υιού της, Έρωτα, στο οποίο ακάλεστη προσέτρεξε η Νύμφη Περιστερά. Έκτοτε, σύμφωνα με την Ελληνική θεολογία, η Αφροδίτη πήρε το πουλί υπό την προστασία της και αυτός ήταν ένας ακόμη λόγος που το περιστέρι καθιερώθηκε ως το κεντρικό σύμβολο της Αφροδίτης. Λευκά περιστέρια σέρνουν το άρμα της Αφροδίτης στον ουρανό, ενώ η ίδια η Αφροδίτη ταυτίζεται στην ελληνική θεολογία με το κόκκινο περιστέρι.

Οι ιστορικοί και οι μελετητές της Ελληνικής θρησκείας θεωρούν πως τα πτηνά, ιδιαίτερα τα περιστέρια, θεωρούνταν από τους Μινωίτες ως τα ιερά πουλιά όχι µόνο της Αφροδίτης ως ουράνιας θεότητας άλλα και γενικότερα της μινωικής λατρείας, αναγνωρίζοντας σε αυτά ιερές ιδιότητες.
Οι μελετητές της Ελληνικής θρησκείας στην προσπάθεια να αποδείξουν ότι η Μινωική θρησκεία αποτελεί την αρχή της αρχαίας Ελληνικής, θεωρούν πως η εικόνα αυτή της ουράνιας Θεάς της γονιμότητας και της αφθονίας μπορεί να παραλληλιστεί µε την Θεά των κλασικών χρόνων Αφροδίτη, της οποίας κεντρικό ιερό σύμβολο είναι το περιστέρι. Μία ακόμη εκδοχή για την ιερότητα του περιστεριού θεωρείται η επιρροή των θρησκευτικών αντιλήψεων των γειτονικών λαών. Συγκεκριμένα, μπορούμε να αναφερθούμε στους λαούς των Σουμέριων και των Σημίτων και στην θεότητα Αστάρτη (η οποία ταυτίζεται με την Ελληνίδα Αφροδίτη), η οποία συνοδεύεται πάντοτε από το ιερό πτηνό της, το περιστέρι · βλ. K. Elderkin, «Aphrodite worship on a Minoan gem», AJA, 29(1925), σ. 53–58, Μ. Μπέγζος, Θρησκειολογικό Λεξικό, Αθήνα 2000, σ. 449.

Η παρουσία των πτηνών σε αναπαραστάσεις ιερών πομπών, ιδίως της Περιστεράς , ιερού συμβόλου της Αφροδίτης, αλλά και σε αναπαραστάσεις κατά τις οποίες απουσιάζει η ανθρωπομορφική θεότητα, λειτουργεί µε την ιδιότητα ″της ε π ι φ ά ν ε ι α ς″ της θεότητας στον κόσμο. Με τον όρο ″ε π ι φ ά ν ε ι α″ της θεότητας εννοείται η αποκαλυπτική εμφάνισή της στους θνητούς με τη μορφή κυρίως ιερού περιστεριού, ενώ σε πολλές θρησκειολογικές ερμηνείες (μεταξύ άλλων και στον χριστιανισμό, ως δάνειο από την Ελληνική θρησκεία) αυτός ο όρος συναντάται επίσης και ως θ ε ο φ ά ν ε ι α . [Βλ. Γ. Μπαµπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 2002, σ. 661, M. Nilsson, Ιστορία της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, µτφρ. ∆. Σταθόπουλου, Αθήνα 1977, σ. 20. Κωνσταντίνα Χρ. Σφακιανάκη «Η Μινωική θρησκεία κατά τη Νεοανακτορική περίοδο» (1700 π.Χ. – 1450 π.Χ.)].

3) Παρά τη δημοφιλία τής θεολογίας του Υγίνου και των πληροφοριών που μας παραδίδει ο Όμηρος, σύμφωνα με τους οποίους η Αφροδίτη γεννήθηκε στην Κύπρο , τούτο δ ε ν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Χωρίς να θέλω να στεναχωρήσω τους κύπριους φίλους που διαβάζουν την ανάρτηση, η Αφροδίτη δ ε ν γεννήθηκε Κύπρο. Ούτε στη Συρία γεννήθηκε. Η Γέννηση της Αφροδίτης τοποθετείται γεωγραφικά στα Κύθηρα, όπως η Θεογονία του Ησίοδου βεβαιώνει. Αυτό μας υποδεικνύει η ίδια η Θεά. Είναι το ίδιο το νησί, είναι τα Πανάγια Κύθηρα που κρύβουν το μυστικό της Γέννησης της Αφροδίτης! Αυτό ακριβώς υποδεικνύει και το όνομα ‘Κύθηρα’. Όπως παρακάτω θα δούμε, η ονομασία ‘Κύθηρα’ προέρχεται από τη λέξη ‘κρύβω’.

4) Το όνομα Κυθέρεια Αφροδίτη προέρχεται από τα Κύθηρα. Η Γέννηση της Αφροδίτης στα Κύθηρα, σύμφωνα με την Ελληνική θεολογία, υπήρξε το γεγονός εκείνο που καθόρισε και τη μετέπειτα πορεία του νησιού. Σύμφωνα με τη Θεογονία του Ησίοδου, η Αφροδίτη γεννήθηκε στους αφρούς της θάλασσας των Κυθήρων. Από τα Κύθηρα έχει και την προσωνυμία Κυθέρεια η Αφροδίτη, η οποία λατρεύτηκε στην αρχαιότητα με τρεις μορφές.

Ως Ουρανία, Θεά – προστάτης της αγάπης και του αγνού έρωτα, με κύριο τόπο λατρείας τα Κύθηρα. Ως Πάνδημος, Θεά – προστάτης του σαρκικού έρωτα και της αναπαραγωγής η Αφροδίτη λατρεύτηκε στην Κύπρο και στην Κόρινθο. Η ίδρυση του πανάρχαιου ναού τής Θεάς στα Κύθηρα έδωσε στο νησί τον Ομηρικό χαρακτηρισμό Ζάθεα, δηλαδή Πανάγια [με πληροφορίες από Wikipedia: Κύθηρα].

Όπως έλεγαν και οι ενετοί, «Un mondo fa un mondo, e il Cerigo un altro mondo» . Δηλαδή «Όλος ο κόσμος φτιάχνει έναν κόσμο, τα Κύθηρα είναι ένας άλλος κόσμος.»! [CNN: Κύθηρα: Το νησί της Αφροδίτης θα σας κάνει να ερωτευτείτε με την πρώτη ματιά]

Το νησί έγινε παγκόσμια γνωστό μέσα από τον πίνακα του Jean–Antoine Watteau, “Voyage to Cythera“, ή αλλιώς “Ταξίδι στα Κύθηρα”. Το αποκαλούν και νησί του έρωτα γιατί εδώ γεννήθηκε και λατρεύτηκε η Θεά Αφροδίτη [Greek-CrossRoads]. Ο Θρόνος της Θεάς στέκει ακόμη στο λόφο πάνω από την παραλία της Παλαιόπολης , της αποκαλούμενης και παραλίας της Ωραίας Ελένης, μία από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού με βότσαλα σε σχήμα καρδιάς.

Ταξίδι στα Κύθηρα για πολλούς σημαίνει νοσταλγική περιπλάνηση σε μέρη, ονειρικά, όπως ο ρομαντισμός του Watteau έφερε ως τις μέρες μας μέσα από το πασίγνωστο έργο του «Επιβίβαση για το νησί των Κυθήρων»(L’ Embarquement pour l’ ile de Kythere).

5) Η ονομασία Κύθηρα αποτελεί ένα από τα επτά αναφερόμενα αρχαιότερα ελληνικά τοπωνυμία, αφού είναι μεταξύ αυτών που περιέχονται σε επιγραφή που βρέθηκε στη βάση αιγυπτιακού αγάλματος, που χρονολογείται στην εποχή του Αμένοφι του Γ΄, γύρω στα 1400 π.χ. Ετυμολογικά έχουν αναφερθεί πολλές εκδοχές για τη λέξη Κύθηρα. Ο Ησύχιος αναφέρει ότι η λέξη προέρχεται από το ρήμα ‘κεύθω’, το οποίο σημαίνει ‘’ κ ρ ύ π τ ω ’’.

Με την παραπάνω άποψη συμφωνεί ο Γιώργος Λεκάκης στο βιβλίο του «Αιγαίο-ετυμολογίες νήσων»: Το όνομα Κύθηρα σημαίνει «τα κρυφά» γιατί σε αυτά γεννήθηκε εν κρυπτώ η Αφροδίτη (κεύθω =κρύβω, επομένως Κύθηρα = τα κ α λ ά κ ρ υ μ μ έ ν α ). Πράγματι. Το όνομα ‘Κύθηρα’ προέρχεται από το ρήμα «κεύθω», που σημαίνει «κρύβω», καθιστώντας σαφές ότι τα μυστικά που το νησί κρύβει είναι πολλά…

Ποια είναι τα «κ ρ υ φ ά», ποια είναι τα « κ α λ ά κ ρ υ μ μ έ ν α » μυστικά στα Κύθηρα? Ποια η σημασία της φράσης «γεννήθηκε εν κρυπτώ η Αφροδίτη»? Αφετηρία για να φτάσουμε στη λύση του μυστηρίου είναι η Ελληνική θεολογία, η Θεογονία που περιγράφει τη Γέννηση της Αφροδίτης. Όμως για να φτάσουμε στο καλά κ ρ υ μ μ έ ν ο μυστικό θα πρέπει να ακολουθήσουμε τις γραμμές της ιερής Γεωδαισίας της Αφροδίτης Κυθέρειας.

Α) Κάποτε η Γη, θέλοντας να εκδικηθεί τον άνδρα της τον Ουρανό — που δεν ήταν και η συμπαθέστερη των θεοτήτων– ζήτησε από τον γιο τους, τον Κρόνο, να σκοτώσει τον πατέρα του. Εκείνος έκανε κάτι πιο αποτρόπαιο: Έκοψε τα γεννητικά όργανα του Ουρανού και τα πέταξε στη θάλασσα των Κυθήρων. Έτσι προέκυψαν τα νησάκια Δραγονάρες στα ανατολικά των Κυθήρων.

Εκείνη την ώρα, γεννιόταν η Θεά Αφροδίτη στα Κύθηρα, αναδυόμενη σε ένα κοχύλι, το οποίο εξαιτίας των αφρών και των κυμάτων από την ρίψη των γεννητικών οργάνων του Ουρανού, έφτασε μέχρι την Κύπρο. Γι’ αυτό και η Αφροδίτη θεωρήθηκε ουράνια θεότητα και λατρεύτηκε ως προστάτιδα όχι μόνο στα Κύθηρα αλλά και στην Κύπρο.

Πράγματι. Η Αφροδίτη είναι ουράνια θεότητα γεννημένη από τους δύο Όρχεις του Ουρανού, δηλαδή γεννημένη από την Μικρή και την Μεγάλη Δραγονέρα, τα δύο μικροσκοπικά νησάκια στα ανατολικά της θάλασσας των Κυθήρων. Οι δύο Δραγονέρες είναι οι όρχεις που ο Κρόνος απέκοψε από τον Ουρανό και έπεσαν στη θάλασσα των Κυθήρων.

Και επειδή η Αφροδίτη γεννήθηκε από την γονιμοποίηση του σπέρματος του Ουρανού από τους αποκομμένους Όρχεις που έπεσαν στη θάλασσα των Κυθήρων, δηλαδή η Θεά γεννήθηκε στους αφρούς των Κυθήρων από την γονιμοποίηση της Μεγάλης και της Μικρής Δραγονέρας, που κατά την ελληνική θεολογία είναι οι αποκομμένοι Όρχεις του Ουρανού, γι’αυτό και τα δύο αυτά νησάκια πήραν το σ χ ή μ α των ιερών συμβόλων της Αφροδίτης! Η Μικρή Δραγονέρα είναι ο ΙΧΘΎΣ ! Και η Μεγάλη Δραγονέρα (περιστρεφόμενη κατά περίπου 180 μοίρες) σχηματίζει την ΠΕΡΙΣΤΕΡΆ ! [εικόνες 1 , 2]

Και αυτή είναι η αρχή μόνο του χάους των Κυθήρων…

– Το ‘Κέντρο’ της Μικρής Δραγονέρας βρίσκεται στο γεωγραφικό σημείο που τέμνονται οι γραμμές που ενώνουν, το Βόρειο με το Νότιο και το Δυτικό με το Ανατολικό Άκρα της νησίδας. Το σημείο αυτό βρίσκεται ακριβώς στις συντεταγμένες 36° 14’ 7’’ και 23° 6’ 47’’. [εικόνα 3]

– Το ‘Κέντρο’ της Μεγάλης Δραγονέρας βρίσκεται στο γεωγραφικό σημείο που τέμνονται οι γραμμές που ενώνουν, το Βόρειο με το Νότιο και το Δυτικό με το Ανατολικό Άκρα της νησίδας. Το σημείο αυτό βρίσκεται ακριβώς στις συντεταγμένες 36° 13’ 17’’ και 23° 6’ 41’’. [εικόνα 4]

– Η γραμμή που ενώνει το Δυτικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας με το Ανατολικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας, διέρχεται ακριβώς από το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας. Δηλαδή (α) το Δυτικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας (β) το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας και (γ) το Ανατολικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας, βρίσκονται στο ίδιο ακριβώς γεωγραφικό πλάτος, στις 36° 14’ 7’’ . [εικόνα 5].

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας, και πλευρές έως (α) το Δυτικό Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας (1.546,17 μ.) και (β) το Κέντρο της Μεγάλης Δραγονέρας (1.546,8 μ.). [εικόνα 6]

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Ανατολικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας, και πλευρές έως (α) το Κέντρο της Μεγάλης Δραγονέρας (1.663,73 μ.) και (β) το Ανατολικό Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας (1.663,76 μ.). [εικόνα 7]

– Το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας βρίσκεται ακριβώς στο ίδιο γεωγραφικό ύψος με το Νότιο Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας, στις 23° 6’ 47’’ γεωγραφικό ύψους. [εικόνα 8]

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας, και πλευρές έως (α) το Βόρειο Άκρο της Μικρής Δραγονέρας (247,43 μ.) και (β) το Δυτικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας (247,21 μ.). [εικόνα 9]

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Δυτικό Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας, και πλευρές έως (α) το Δυτικό Άκρο της Μικρής Δραγονέρας (1.442,75 μ.) και (β) το Νότιο Άκρο της Μικρής Δραγονέρας (1.442,43 μ.). [εικόνα 10]

Β) Σε ένα από τα ποιο αμφιθεατρικά σημεία του νησιού σε υψόμετρο 253 μ. βρίσκεται το βουνό Παλαιόκαστρο, στην κορυφή του οποίου έστεκε ο αρχαιότερος ναός της Αφροδίτης Κυθέρειας ! Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη στην περιοχή του Παλαιόκαστρου ήταν κτισμένα τα “Άνω Κύθηρα”.

Σήμερα, στη θέση του ναού της Αφροδίτης, στην κορυφή του βουνού, είναι χτισμένη η εκκλησία των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού η οποία ανήκει στον 7ο αιώνα μ.Χ. και χτίσθηκε στα λείψανα του ναού της Αφροδίτης, με οικοδομικό υλικό από τον Ελληνικό ναό, όπως κολώνες και δωρικά κιονόκρανα ! Εσωτερικά και εξωτερικά παρατηρούμε λείψανα από το αρχαιότατο και σεμνότατο ιερό της Αφροδίτης χρονολογούμενα από τον 6ο π.Χ. αιώνα. Οι πώρινες κολώνες του ναού άλλες είναι ολόκληρες και άλλες μισές. Υπάρχουν επίσης πώρινα αρχαϊκά κιονόκρανα, μερικοί πώρινοι ογκόλιθοι και μέρος ενός επιστήλιου.

Ο διάσημος αρχαιολόγος Σλήμαν που επισκέφθηκε τα Κύθηρα στο τέλος του περασμένου αιώνα διατύπωσε τη γνώμη ότι ο ναός της Αφροδίτης και το Ξόανο της Θεάς, ο οποίος καταστράφηκε από τους Ρωμαίους του Βυζαντίου, βρισκόταν στο ίδιο σημείο με τον χριστιανικό ναό.

Ένας από τους περιηγητές που πέρασαν από τα Κύθηρα ο Nicobey διηγείται πως στο ναό της Αφροδίτης υπήρχε το άγαλμα της Ωραίας Ελένης που μετά μεταφέρθηκε στην Βενετία. Διηγείται ακόμη πως υπήρχε μια παράδοση σύμφωνα με την οποία εδώ χάρηκε ο Πάρης τον έρωτά του με την Ελένη μετά την απαγωγή της. Ακόμη πως εκεί υπήρχε κάστρο του Μενελάου και ένας τετράγωνος πύργος. [με αναφορές από Kythera gr]

Σήμερα ο ναός της Κυθέρειας Αφροδίτης είναι εγκαταλελειμμένος και λεηλατημένος στο πλάι του χριστιανικού ναού.

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το ναό τής Κυθέρειας Αφροδίτης, και πλευρές έως το Κέντρο των δύο νησίδων της Μεγάλης και της Μικρής Δραγονέρας αντίστοιχα, δηλαδή το κέντρο των Όρχεων του Ουρανού από τους οποίους, σύμφωνα με την Ελληνική θεολογία, γεννήθηκε η Αφροδίτη ! Ειδικότερα, ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το ναό της Κυθέρειας Αφροδίτης, και πλευρές έως (α) το Κέντρο της Μικρής Δραγονέρας (8.081,27 μ.) και (β) το Κέντρο της Μεγάλης Δραγονέρας (8.081,15 μ.). [εικόνα 11]

Γ) Οι Κρήτες έφθασαν στα Κύθηρα γύρω στο 2000 π.Χ. και η αποικία τους ήκμασε ως το 1400 π.Χ περίπου. Ένα από τα σημαντικότερα Ιερά που υπήρχαν στα Κύθηρα ήταν το πανάρχαιο Ιερό Κορυφής των Μινωιτών του Αυλαίμονα (σήμερα Αϊ Γιώργης του Βουνού).

Με την εγκατάσταση των χριστιανών στη θέση του Ιερού Κορυφής των Μινωιτών χτίστηκαν δύο βυζαντινές εκκλησίες, στον 6ο ή 7ο αιώνα. Σήμερα το σημείο ονομάζεται «Αϊ Γιώργης του Βουνού».

4000 χρόνια Ιστορίας βρίσκονται κάτω από τα θεμέλια του Αϊ Γιώργη του Βουνού. Στα μέχρι τώρα 170 γνωστά χάλκινα μινωικά ειδώλια που υπάρχουν σήμερα σ’ όλο τον κόσμο, ο Αϊ Γιώργης έκρυβε άλλα 83.

Βρέθηκε ένα γυναικείο ειδώλιο με το ένα χέρι της μορφής να ακουμπάει στο μέτωπο [εικόνα 12]. Από την αρχαιοτάτη αυτή στάση προέρχεται ο σημερινός στρατιωτικός χαιρετισμός. Η στάση αυτή είναι του «αποσκοπείν». Οι πιστοί με στάση του «αποσκοπείν» προσπαθούν να κρυφτούν από τη λάμψη του θείου που προβάλλει εμπρός τους.

Επίσης στο Ιερό των Μινωιτών βρέθηκε ένα ειδώλιο Περιστεριού που είναι το κεντρικό σύμβολο στη λατρεία της Αφροδίτης, άρα καταρχήν ο Ναός θα μπορούσε να σχετίζεται με την Αφροδίτη, που ήδη ο Όμηρος αποκαλεί Κυθέρεια. Ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει το παραπάνω ενδεχόμενο είναι ότι, η αφιέρωση του Ιερού Κορυφής των Μινωιτών στην Αφροδίτη σε αυτό το σημείο των Κυθήρων έχει λογική· ακριβώς μπροστά, το Ιερό είχε πανοραμική θέα προς την Μεγάλη Δραγονέρα [εικόνα 13] – τον έναν από τους δύο Όρχεις του Ουρανού που έπεσαν στη θάλασσα των Κυθήρων!

Πράγματι. Το πανάρχαιο Ιερό των Μινωιτών τα λείψανα του οποίου βρίσκονται θαμμένα κάτω από τα θεμέλια του Άι Γιώργη του Βουνού, ήταν το σεμνότατο Μινωικό Ιερό της Αφροδίτης. Αυτό ακριβώς μας υποδεικνύει η ιερή Γεωδαισία της Αφροδίτης Κυθέρειας σε αυτό το γεωγραφικό σημείο των Πανάγιων Κυθήρων. Συγκεκριμένα, από την πανοραμική θέαση της Μεγάλης Δραγονέρας από το Μινωικό Ιερό (σήμερα: εκκλησία Αϊ Γιώργης του Βουνού) προκύπτει ότι τα κοντινότερα στο Μινωικό Ιερό άκρα της Μεγάλης Δραγονέρας, ήτοι το Βόρειο και το Δυτικό Άκρα της Μεγάλης Δραγονέρας, σχηματίζουν τ έ λ ε ι ο ισοσκελές τρίγωνο με το Μινωικό Ιερό της Αφροδίτης (σήμερα: εκκλησία Αϊ Γιώργης του Βουνού)!

Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Μινωικό Ιερό της Αφροδίτης (σήμερα εκκλησία Αϊ Γιώργης του Βουνού), και πλευρές έως (α) το Βόρειο Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας (2.507,04 μ.) και (β) το Δυτικό Άκρο της Μεγάλης Δραγονέρας (2.507,05 μ.) ! [εικόνα 14]

Δ) Η Θεά τριγυρνάει στις ομορφιές του νησιού, γεύεται τα υπέροχα φρούτα του, κολυμπάει σε μαγευτικές ακρογιαλιές, δροσίζεται στα κρυστάλλινα νερά από μικρούς καταρράκτες μέσα σε μαγευτικές λιμνούλες, κρυμμένες σε λαγκάδια, ανάμεσα σε αιωνόβια πλατάνια, άγριες τριανταφυλλιές, μυρωδάτα δενδρολίβανα και δάφνες.

Τα Λουτρά της Αφροδίτης είναι το κρυμμένο μυστικό μέρος, μακριά από τα μάτια των αδιάκριτων κοινών θνητών, όπου η Θεά αμέριμνη ολόγυμνη απολαμβάνει το λουτρό της.
Η πρόσβαση για τα Λουτρά της Αφροδίτης γίνεται από το γραφικό ψαροχώρι Λιμνιώνας, και από εκεί απαιτείται πεζοπορία διάρκειας 35-45 λεπτών περίπου για να φτάσετε στην εκπληκτική Πράσινη Λίμνη στα Δυτικά του νησιού όπου η Αφροδίτη απολαμβάνει το λουτρό της!

Ε) Στο Καψάλι σε ένα απότομο μεγαλειώδη γκρεμό και σε υψόμετρο 100 περίπου μέτρων πάνω από το γραφικό όρμο, σε μια μαγευτική τοποθεσία, βρίσκεται το Σπήλαιο της Αφροδίτης.

Σήμερα τίποτα δε θυμίζει το αρχαίο ιερό Σπήλαιο και το ναΐδριο της Αφροδίτης που υπήρχε στο γκρεμό. Στη θέση τους δεσπόζει το σπήλαιο του αγίου Ιωάννου του… «Εν Γρεμνόν».
Στο Σπήλαιο εισέρχεται μέσα από ένα μικρό εκκλησάκι χτισμένο πάνω στο γκρεμό στα λείψανα του ναΐσκου της Αφροδίτης.

Σύμφωνα με την Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και Αντικυθήρων, σε συναξάριο το 1857 υπάρχει η επιγραφή που αναφέρει ότι στο Σπήλαιο της Αφροδίτης εμπνεύστηκε ο Άγιος Ιωάννης ο θεολόγος την Αποκάλυψη. Στη συνέχεια μετέβη στην Πάτμο όπου ολοκλήρωσε την συγγραφή της Αποκάλυψης.

Στο βάθος της Σπηλιάς τρία μεγάλα πήλινα δοχεία από την εποχή που λειτουργούσε το Ιερό Σπήλαιο της Αφροδίτης γεμίζουν ακόμα και σήμερα με σταγόνες, που πέφτουν από τους σταλακτίτες από την οροφή της Σπηλιάς. Είναι το ιερό ύδωρ της Αφροδίτης· «αγίασμα» το λένε σήμερα οι ντόπιοι.

ΣΤ) Για να φτάσουμε στο καλά κ ρ υ μ μ έ ν ο μυστικό των Κυθήρων θα πρέπει να ακολουθήσουμε τις γραμμές της ιερής γεωδαισίας της Αφροδίτης Κυθέρειας. Οι επιστημονικές μετρήσεις που αποτυπώνονται στις εκπληκτικές παρακάτω εικόνες βασίστηκαν στους παραδεκτούς κανόνες της Αρχαιογεωδαισίας, όπως αυτοί ορίζονται επιστημονικά επαρκώς από την επιστήμη της Αρχαιογεωδαισίας (ενδεικτικά, βλ. Wikipedia : Αρχαιογεωδαισία).

– Η γραμμή που ενώνει το Λουτρό της Αφροδίτης με το Ανατολικό Άκρο των Κυθήρων, διέρχεται ακριβώς από το ναό της Κυθέρειας Αφροδίτης! [εικόνα 15]

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Βόρειο Άκρο των Κυθήρων, και πλευρές έως (α) το Λουτρό της Αφροδίτης (18.311,46 μ.) και (β) το Ναό της Κυθέρειας Αφροδίτης (18.311,09 μ.) ! [εικόνα 16]

– Η γραμμή που ενώνει το Δυτικό Άκρο των Κυθήρων με το Ανατολικό Άκρο των Κυθήρων, είναι 21.319,66 μ. [εικόνα 17].

Ακριβώς το μισό , δηλαδή 10.659,37 μ. (21.319 : 2 = 10.659,5) είναι η γραμμή που ενώνει το Λουτρό της Αφροδίτης με το Ναό της Κυθέρειας Αφροδίτης! [εικόνα 18]

– Η γραμμή που ενώνει το Σπήλαιο της Αφροδίτης (σήμερα: σπήλαιο του αγίου Ιωάννου του «Εν Γρεμνόν») με το Νότιο Άκρο των Κυθήρων, είναι 4.662,43 μ. [εικόνα 19].

Η Χρυσή Τομή της παραπάνω γραμμής βρίσκεται στα 1.781 μ. από το Σπήλαιο της Αφροδίτης. 1.781,04 μ. είναι η γραμμή που ενώνει το Μινωικό Ιερό της Αφροδίτης (σήμερα Αϊ Γιώργης του Βουνού) με το Ανατολικό Άκρο των Κυθήρων! [εικόνα 20].

6) Η αντίληψη του ανθρώπινου νου συνίσταται στην επεξεργασία των πληροφοριών που προσλαμβάνουν οι ανθρώπινες αισθήσεις. Σύμφωνα με τον Δημόκριτο, υπάρχουν δύο είδη γνώσης, η μία μέσω των αισθήσεων και η άλλη μέσω της διάνοιας. Από αυτές, εκείνη που αποκτάται μέσω της διάνοιας την αποκαλεί γ ν ή σ ι α, αποδίδοντάς της αξιοπιστία για την εκφορά σ ω σ τ η ς κρίσης, ενώ εκείνη που αποκτάται μέσω των αισθήσεων την ονομάζει ν ό θ α, μην αναγνωρίζοντάς της το αλάθητο για τη διάγνωση του αληθινού. Λέγει κατά λέξη, «Υπάρχουν δύο μορφές γνώσης, μία γνήσια και μία νόθα. Στη νόθα ανήκουν όλα τα παρακάτω: η όραση, η ακοή, η οσμή, η γεύση, η αφή. Η άλλη μορφή γνώσης είναι γνήσια, που είναι ξέχωρη από αυτή».

Η αντίληψη του περιγράμματος και του προσανατολισμού της νήσου των Κυθήρων καθώς και των Όρχεων του Ουρανού στη θάλασσα των Κυθήρων, δηλαδή των νησίδων Μεγάλη και Μικρή Δραγονέρα, δεν είναι απόλυτη αλλά σχετική. Διακρίνεται έτσι στα Κύθηρα του αισθητού κόσμου αφενός, την εμπειρία δλδ του ερεθίσματος «γεωγραφικός χάρτης Κυθήρων» που εξαρτάται από το αισθητηριακό σύστημα της ανθρώπινης όρασης που το προσλαμβάνει. Αφετέρου διακρίνεται στα Κύθηρα του μη αισθητού κόσμου, ειδικότερα την Μαθηματική Ιδέα «Κύθηρα».

Νόθα γνώση είναι η ανθρώπινη εμπειρία των Κυθήρων που βασίζεται στην όραση για το περίγραμμα και τον προσανατολισμό των Κυθήρων. Γνήσια Γνώση είναι η Μαθηματική αντίληψη των Κυθήρων, η Μαθηματική Ιδέα «Κύθηρα» που βασίζεται στις μετρήσεις που αποδεικνύουν ότι, το περίγραμμα και τον προσανατολισμό της «αισθητής νήσου των Κυθήρων» ορίζουν τέσσερις ιεροί τόποι της Αφροδίτης Κυθέρειας: ο Ναός της Αφροδίτης Κυθέρειας στο Παλαιόκαστρο, το Μινωικό Ιερό της Αφροδίτης Κυθέρειας στον Αϊ Γιώργη του Βουνού, το Σπήλαιο της Αφροδίτης στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του «Εν Γρεμνόν» και το Λουτρό της Αφροδίτης (Πράσινη Λίμνη) όπου η Θεά απολαμβάνει το λουτρό της.

Advertisements