Knowing (Παναγία της Τήνου και Παναγία Εκατονταπυλιανή στην Πάρο)

image

– Ο Ιερός Ναός της Ευαγγελιστρίας της Τήνου ή Παναγία της Τήνου, είναι ορθόδοξος ναός της Τήνου που λειτουργεί επίσης ως φιλανθρωπικό και κοινωφελές ίδρυμα το οποίο διοικείται από επιτροπή με πρόεδρο τον εκάστοτε Μητροπολίτη Σύρου Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου. Η εκκλησία αποτελεί προορισμό αρκετών χριστιανών προσκυνητών. Ο ναός της Παναγίας της Τήνου κτίστηκε σε σημείο http://goo.gl/maps/4Vscx όπου βρέθηκε εικόνα της Παναγίας, κατά τη θρησκευτική παράδοση μετά από σχετικά οράματα της μοναχής Αγίας Πελαγίας. Στο σημείο που υπέδειξε η μοναχή Αγία Πελαγία, οι  ανασκαφές του 1822 αποκάλυψαν αρχικά τα ερείπια του Θεάτρου και Ιερού του θεού Διονύσου. Εκεί υπήρχε και ένας μικρός βωμός  του Ποσειδώνα και της νύμφης Αμφιτρίτης, πάνω στα λείψανα των οποίων κτίστηκε ο Ναός της Παναγίας της Τήνου. Η εικόνα της Παναγίας ανακαλύφθηκε μετά από επαναληπτικές ανασκαφές στις 30 Ιανουαρίου 1823. Στον ισόγειο χώρο του ναού της Eυαγγελιστρίας βρίσκεται η εκκλησία της Eυρέσεως, αφιερωμένη στη Zωοδόχο Πηγή.

Σύμφωνα με την Αρχαία Ελληνική Μυθολογία το νησί ήταν γεμάτο από φίδια και οι κάτοικοι μέσα στην απελπισία τους κάλεσαν τον Ποσειδώνα για να τους απαλλάξει από αυτά. Ο Ποσειδώνας έστειλε τότε ένα σμήνος πελαργών οι οποίοι έφαγαν τα φίδια. Οι κάτοικοι τότε προς τιμή του Ποσειδώνα έχτισαν τον μεγαλοπρεπή ναό του τον οποίο αργότερα επέκτειναν και έχτισαν και δεύτερο μικρότερο ναό για την σύζυγό του την πανέμορφη νηρηίδα Αμφιτρίτη. Η νηρηίδα Αμφιτρίτη, ήταν κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας. Μια μέρα που χόρευε στη Νάξο την είδε ο Ποσειδώνας και την άρπαξε. Έτσι, η Αμφιτρίτη έγινε βασίλισσα του Ωκεανού, της θάλασσας που περιβάλλει τον κόσμο. Απομεινάρια του μεγαλοπρεπούς Ναού του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης σήμερα βρίσκονται στην περιοχή Κιόνια της Τήνου 2,5 χιλιόμετρα από τη Χώρα  http://goo.gl/maps/c6QUZ .

Στα προ Χριστού χρόνια, πριν ακόμα βρεθεί η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η Τήνος είχε ακριβώς την ίδια φήμη που έχει σήμερα. Και μάλιστα όχι μόνο σε όλο το Αιγαίο αλλά και από όλα τα μέρη της Μεσογείου έφταναν άνθρωποι για  να επισκεφτούν τον Ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης. Ο Ποσειδώνας και η Αμφιτρίτη ήταν οι θεραπευτές θεοί της Τήνου και υπήρχε και Ασκληπιείο εγκοίμησης. Ο Ποσειδώνας εκτός από θεός της θάλασσας λατρευόταν και ως μεγάλος γιατρός. Ενώ η Αμφιτρίτη, ως προστάτιδα της γυναικείας γονιμότητας και θεραπεύτρια γυναικείων ασθενειών. Η λατρεία των δυο θεών συνεχίστηκε μέχρι και την Ρωμαϊκή εποχή. Ο Ποσειδώνας είναι ο προστάτης του νησιού της Τήνου. Οι αρχαίοι προσκυνητές που έφταναν από μακρινούς και κοντινούς τόπους, πρώτα έκαναν μία στάση στο θέατρο του Διονύσου. Εκεί βρισκόταν εκτός από το θέατρο και ένας μικρός βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, στο σημείο ακριβώς που υπέδειξε η Αγία Πελαγία και όπου, πάνω στα ερείπια του θεάτρου και του βωμού, ανεγέρθηκε ο Ναός της Παναγίας της Τήνου. Λίγο παραδίπλα υπήρχε η «Ιερή Κρήνη της Αμφιτρίτης», όπου όποιος έπινε νερό από αυτήν και έπασχε από μία ασθένεια γινόταν καλά. Η Πηγή αυτή υπάρχει ακόμα και σήμερα, και μάλιστα θεωρείται η θαυματουργή Πηγή της Παναγίας. Όταν χτίστηκε ο υπέρλαμπρος ναός του Ποσειδώνα στη θέση Κιόνια , 2,5 χιλιόμετρα από τη Χώρα της Τήνου, οι προσκυνητές που πήγαιναν στην Δήλο πραγματοποιούσαν απαραίτητη στάση στην Τήνο για να βουτήξουν και να καθαρθούν στα εξαγνιστικά λουτρά του Ναού του Ποσειδώνα, προκειμένου να περάσουν «καθαροί» στο Ιερό Νησί του Απόλλωνα, την Δήλο. Ας μην ξεχνάμε ότι η Δήλος στην αρχή ήταν Α-Δηλος, δηλαδή αόρατη. Με την παρέμβαση του Ποσειδώνα τέσσερεις διαμαντένιες στήλες στερέωσαν το περιπλανώμενο νησί (Αστερία) στο Αιγαίο ώστε η Ά-δηλος (αόρατη) να γίνει Δήλος, δηλαδή ορατή, για να μπορέσει η Λητώ να γεννήσει την Άρτεμη και τον Απόλλωνα. Φρουρός λοιπόν ο Ποσειδώνας στην γέννα των μεγάλων θεών Απόλλωνα και Άρτεμις, φρουρός και ο Ναός του για τους προσκυνητές στο Ιερό Νησί της Θείας Γέννησης, Δήλου.

Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της  χριστιανικής παράδοσης που παρατίθεται στην ιστοσελίδα του Πανελλήνιου Ιερού  Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου, η μοναχή Πελαγία για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες (Κυριακή 9,16,23/7/1822), έβλεπε στον ύπνο της την Παναγία να της ζητά να οργανώσει ανασκαφές για να ξεθάψουν και να ανακαινίσουν τον Ναό της που είναι θαμμένος στον αγρό του Αντωνίου Δοξαρά στην Χώρα της Τήνου (πηγή https://www.dropbox.com/s/3x9n6hb7gcikxic/www-panagiatinou-gr.pdf?dl=0 ). Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, 9 Ιουλίου του 1822, παρουσιάστηκε στον ύπνο της μοναχής Πελαγίας, μια γυναίκα με λαμπρή περιβολή και θαυμάσια μορφή και της είπε: «Πήγαινε στον επίτροπο της Μονής Σταματέλο Καγκάδη και πες του να σκάψουν, να ανακαλύψουν το σπίτι μου στο κτήμα του Αντώνιου Δοξαρά» (πηγή  https://www.dropbox.com/s/3z96scj67ojzb9v/ag_pelagia.pdf?dl=0 ). Η Αγία Πελαγία συνοδεία της Ηγουμένης της Μονής ειδοποιεί τον Μητροπολίτη Γαβριήλ της Τήνου ο οποίος προσκαλεί τον λαό της Τήνου στον Μητροπολιτικό ναό των Ταξιαρχών, παρακαλώντας τον να συνδράμουν, για τον σκοπό αυτό, σε χρήμα ή και σε εργασία. Ο λαός πρόθυμα άρχισε τις ανασκαφές στις αρχές Σεπτεμβρίου 1822. Με την ανασκαφή του 1822 που ακολούθησε του οράματος της Πελαγίας, βρέθηκε το αρχαίο Θέατρο και Ιερό του Διονύσου. Εκεί βρισκόταν εκτός από το θέατρο και ένας μικρός βωμός του Ποσειδώνα και της πανέμορφης νύμφης Αμφιτρίτης (πηγή https://www.dropbox.com/s/tj3vq17e9ureqba/vomos_amfitritis.pdf?dl=0 ). Ωστόσο δεν βρέθηκε κανένα ίχνος εικόνας, ενώ ήταν προφανές ότι ούτε τα λείψανα του βωμού της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα, ούτε τα ερείπια του Θεάτρου και Ιερού του Διονύσου ανήκαν σε ναό της Παναγίας, πράγμα που επισκίασε το θετικό κλίμα και οδήγησε τον κόσμο σιγά – σιγά στην εγκατάλειψη του εγχειρήματος. Όσο οι εργασίες δεν έφερναν αποτέλεσμα, ο λαός χλεύαζε και κατηγορούσε την Πελαγία ως ονειροπόλα. Υπό την πίεση της λαϊκής δυσαρέσκειας οι εργασίες επαναλαμβάνονται με περισσότερη οργάνωση και πείσμα και στις 30/1/1823, η αξίνα του Δημ. Βλάσση χτυπάει στο θαυματουργό εικόνισμα της Παναγίας Ευαγγελίστριας. Η εύρεση της εικόνας  θεωρήθηκε ευλογία για το επαναστατημένο έθνος. Η είδηση της εύρεσης της εικόνας, κατά την περίοδο της ελληνικής επανάστασης του 1821 θεωρήθηκε καλός οιωνός και το νησί επισκέφτηκαν για αυτό το λόγο οι Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Νικηταράς και Μακρυγιάννης, για να προσκυνήσουν. Η ολοκλήρωση του έργου της ανεγέρσεως του Ναού της Παναγίας οφείλεται στη σημαντική συνδρομή, σε εργασία και χρήμα, τόσο του τηνιακού λαού, όσο και χριστιανών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το σύνολο των εργασιών ανέγερσης ολοκληρώθηκε το 1880. Απαιτήθηκαν μεγάλες ποσότητες μαρμάρων, οι οποίες κατά κύριο λόγο μεταφέρθηκαν από τον αρχαιολογικό χώρο της γειτονικής Δήλου γενέτειρας του Απόλλωνα και της δίδυμης αδελφής του Άρτεμις.

– H μυθολογία συνέδεσε τη Δήλο με τη γέννηση των θεού Απόλλωνα. Για το λόγο αυτό η Δήλος αποτελούσε ιερό τόπο κατά την αρχαιότητα. Όπως αναφέρει ο σχετικός μύθος, η Δήλος ήταν αρχικά ένα μικρό πλεούμενο νησί που έπλεε άσκοπα στο πέλαγος. Όταν η Λητώ, κόρη του Τιτάνα Κόιου, έμεινε έγκυος από το Δία, προκάλεσε την οργή της Ήρας, η οποία την καταδίωκε και δεν μπορούσε να βρει καταφύγιο πουθενά. Τότε ο Δίας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να της προσφέρει καταφύγιο και ο Ποσειδώνας ακινητοποίησε το πλεούμενο νησί με αποτέλεσμα να σχηματιστεί η Δήλος. Στη Δήλο βρήκε καταφύγιο η Λητώ και γέννησε τους δίδυμους θεούς Απόλλωνα και Άρτεμη. Το Απολλώνιο Ιερό http://goo.gl/maps/rIWVU ,  εδραιωμένο ήδη από τους Ομηρικούς χρόνους, έφθασε στη μεγαλύτερη ακμή του στη διάρκεια των αρχαϊκών (7ος-6ος αι. π.Χ.) και κλασικών (5ος-4ος αι. π.Χ.) χρόνων. Έλληνες απ’ όλο τον τότε ελληνικό κόσμο συγκεντρώνονταν στο νησί για να λατρέψουν τον θεό του φωτός Απόλλωνα και την δίδυμη αδελφή του Άρτεμη, θεά της Σελήνης. Το ναϊκό συγκρότημα του Απόλλωνα αποτελείται από τρείς ναούς. Ο πρώτος ναός του Απόλλωνος των ιστορικών χρόνων, επιβλητικός παρά το μικρό ακόμη μέγεθός του, χτίστηκε μεταξύ των ετών 530-510 π.Χ. Λίγο μετά το 478 π.Χ. άρχισε, προς νότον του πρώτου ναού, η ανέγερση του δεύτερου ναού του Απόλλωνος.  Ο ναός ολοκληρώθηκε μετά το 303 π.Χ. Στο διάστημα 425-417 π.Χ. η Αθήνα, στην αυλαία του μεγαλείου της και βαθύτατα επηρεασμένη από την γενική κρίση που επέφερε στην πόλη ο λοιμός (429 και 427/6 π.Χ.), ίδρυσε στην Δήλο τον τρίτο ναό του Απόλλωνος, σε μια προσπάθεια να εξευμενίσει τον καταστροφέα-λυτρωτή θεό. Ο νέος ναός, που υψώθηκε ανάμεσα στον παλιό (πρώτο) ναό και στον  δεύτερο ναό, κατασκευάσθηκε από λευκό πεντελικό μάρμαρο και πιθανότατα από τεχνίτες που είχαν εργαστεί στα μεγάλα οικοδομικά σύνολα της Αθήνας. Μάλιστα, η δεξιοτεχνία της εκτέλεσης, η αντίληψη των μορφών καθώς και η πρωτότυπη και συνάμα άρτια συναρμογή των αρχιτεκτονικών στοιχείων παραπέμπουν στον γνωστό αρχιτέκτονα Καλλικράτη, συνάδελφο του Ικτίνου στον Παρθενώνα και αρχιτεχνίτη του ναού της Αθηνάς Νίκης.

– Κλάρος είναι το όνομα της περιοχής και η τοποθεσία ενός ιερού μαντείου του αρχαίου Έλληνα θεού Απόλλωνα  http://goo.gl/maps/WPNx8 , κοντά στην Κολοφώνα της Ιωνίας, της Μικράς Ασίας (σημερινή Τουρκία). Ιδρύθηκε από τη Μαντώ, κόρη του Τειρεσία. Σύμφωνα με μια παράδοση, πριν από δηλώσεις τους, κάθε φορά όλοι οι προφήτες συνήθιζαν να πίνουν ομαδικώς μέσα σε αυτό το σπήλαιο. Οι ανασκαφές ξανάρχισαν μεταξύ 1950 και 1961 σύμφωνα με τον Louis Robert, για την ανάδειξη του περίφημου δωρικού ναού του Απόλλωνα, που υπήρξε έδρα του μαντείου, στην διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου του 3ου. αιώνα π.Χ., για την σημερινή υποδοχή επισκεπτών.
Στο μαντείο της Κλάρου είχαν την έδρα τους δύο Σίβυλλες που έζησαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και ήταν απόγονοι δύο διάσημων Ελλήνων προφητών. Η πρώτη ήταν η Σίβυλλα η Κολοφωνία, η οποία ονομαζόταν Λάμπουσα και ήταν απόγονος του μάντη Κάλχα. Η δεύτερη Σίβυλλα, που ήταν και η αρχαιότερη, ήταν η Μαντώ η οποία απεκαλείτο και Σίβυλλα Θεσσαλή. Η Μαντώ έζησε πριν από τον Τρωικό πόλεμο, ήταν κόρη του τυφλού μάντη Τειρεσία και σύμφωνα με μία παράδοση ήταν αυτή που ίδρυσε το μαντείο του Απόλλωνος στην Κλάρο. Ο τυφλός πατέρας της ήταν αυτός που προανήγγειλε στους Αχαιούς την νικηφόρα εκστρατεία κατά της Τροίας. Πολύ κοντά στην Κλάρο βρίσκεται η Μίλητος, η σπουδαιότερη πόλη της Ιωνίας αλλά και όλης της Ελλάδας πριν από την ακμή των Αθηνών. Στην πόλη αυτή, που ήταν πανάρχαια αποικία των Κρητών, ιδρύθηκε το πρώτο Πανεπιστήμιο του κόσμου, η περίφημη πολυτεχνική και φιλοσοφική σχολή της Μιλήτου, με πρωτεργάτες τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον πατέρα της Γεωμετρίας και της μαθηματικής αποδείξεως, και τους μαθητές του Αναξίμανδρο και Αναξιμένη.

– Σε μικρή απόσταση νοτίως της Μιλήτου, στην πόλη Δίδυμα, υπήρχε ο ναός και το μαντείο του Διδυμαίου Απόλλωνος http://goo.gl/maps/4lW6m , ο οποίος μαζί με τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσσο ήταν οι δύο μεγαλύτεροι ναοί του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

– Η Πορτάρα http://goo.gl/maps/mYpva είναι η τεράστια μαρμάρινη πύλη ενός εκατόμπεδου ναού που ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο π.χ. αιώνα προς τιμήν του θεού Απόλλωνα στη νήσο Νάξο. Στέκεται επιβλητική στο νησάκι «παλάτια» ή νησί του Βάκχου όπως λέγεται διαφορετικά στην αριστερή άκρη του λιμανιού της Νάξου. Σύμφωνα με την μυθολογία, σε αυτό το νησάκι ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη και από εδώ την απήγαγε ο Διόνυσος με την ακολουθία του. Την κατασκευή του ναού ξεκίνησε ο τύραννος Λύγδαμις ο οποίος φιλοδοξούσε να δημιουργήσει έναν ναό παρόμοιο με το ναό του ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Ο ναός θεμελιώθηκε γύρω στο 530 π.Χ. ως μια εξαιρετικά φιλόδοξη κατασκευή η οποία όμως τελικά δεν θα ολοκληρωθεί.

– Δυτικά και πάνω από το παραθαλάσσιο χωριό Απόλλωνα της Νάξου βρίσκεται ένα από τα δυο αρχαία λατομεία της Νάξου στα οποία πρωτοξεκίνησε η μεγαλύτερη τέχνη της αρχαιότητας, η μαρμαρογλυπτική. Οι «κούροι» της Νάξου είναι οι αρχαιότεροι στον ελληνικό κόσμο και από το αρχαίο αυτό λατομείο του Απόλλωνα μεταφέρθηκαν στη Δήλο, αλλά και σε άλλα μέρη εκατοντάδες ημίεργα αγάλματα και μαρμάρινοι όγκοι, με γνωστότερα αυτά στις Μέλανες Νάξου. Στο αρχαίο λατομείο του Απόλλωνα έχει απομείνει ο υπερμεγέθης κούρος (11 μέτρα), δεκάδες τομές στα μάρμαρα και πολλά κομμάτια από μέλη αρχιτεκτονικά, αλλά και απομεινάρια από ημίεργους κούρους. Ο εντυπωσιακός τεράστιος κούρος είναι γνωστός ως κούρος του Απόλλωνα http://goo.gl/maps/Z0mGO . Οι ειδικοί διαφωνούν για το ποιόν παριστάνει, άλλοι υποστηρίζοντας ότι παριστάνει τον θεό Απόλλωνα και άλλοι τον θεό Διόνυσο που και οι δύο λατρεύτηκαν στην Νάξο. Το άγαλμα μπορεί να μη το ολοκλήρωσαν είτε γιατί ράγισε και δεν γινόταν περαιτέρω επεξεργασία του, είτε για κάποιους λόγους ακυρώθηκε ή δεν πληρώθηκε η παραγγελία του.

– Οι νέες ανακαλύψεις στο μικρό νησί Δεσποτικό που βρίσκεται Δυτικά της Αντιπάρου, και απέναντι από την Πάρο, φανερώνουν έντονη δράση στο μικρό βραχονήσι . Ιδιαίτερα σημαντικά και διαφωτιστικά για την τοπογραφία, την έκταση και τη χωροταξική οργάνωση του ιερού του Απόλλωνα http://goo.gl/maps/fvHUi , στο ακατοίκητο νησί Δεσποτικό, δυτικά της Αντιπάρου, ήταν τα αποτελέσματα της φετινής   ανασκαφικής περιόδου (25/5/2015 έως 3/7/2015) βάσει των οποίων ταυτοποιήθηκε το Ιερό του Απόλλωνα στο Δεσποτικό Κυκλάδων.

– Το ιερό του Απόλλωνα στο Δαφνί http://goo.gl/maps/VmJ3o ήταν μία από τις πιο σημαντικές στάσεις της ελευσινιακής πομπής. Ο Απόλλων εδώ είχε πιθανότατα την προσωνυμία «Δαφνηφόρος». To συμπέρασμα αυτό προκύπτει από επιγραφή σε μαρμάρινη έδρα-θρόνο στο αθηναϊκό θέατρο του Διονύσου, όπου διαβάζουμε «Ιερέως Απόλλωνος Δαφνηφόρου».  Ο ιερός χώρος , τον οποίο περιγράφει με ακρίβεια ο Παυσανίας, έχει εντοπιστεί στα όρια που καταλαμβάνει σήμερα η βυζαντινή μονή Δαφνίου. Επιπλέον, αρκετά λίθινα κατάλοιπα από το ιερό του Απόλλωνα βρέθηκαν εντοιχισμένα στα μεταγενέστερα βυζαντινά κτίσματα, και εντός της περιβόλου της Μονής. Η αρχιτεκτονική μορφή του ναού του Απόλλωνα αλλά και ολόκληρου του ιερού μάς είναι σχεδόν ολοκληρωτικά άγνωστη. Η ονομασία της μονής έχει συνδεθεί με το αρχαίο Ιερό του Δαφναίου Απόλλωνα, πάνω στο οποίο έχει κτιστεί. Κατά την χριστιανική εκδοχή η προέλευση της ονομασίας συσχετίζεται με την Παναγία της Δάφνης στην Κωνσταντινούπολη. Μία παράδοση, αναφέρει ότι η ονομασία καθώς και η ίδρυση του Δαφνίου σχετίζονται με τη βασιλοπούλα Δάφνη. Θρύλος της εποχής αναφέρει ότι η Δάφνη ναυάγησε στη θάλασσα του Σκαραμαγκά, αλλά διασώθηκε μαζί με δώδεκα βαρέλια γεμάτα φλουριά. Για να ευχαριστήσει την Παναγία, έχτισε προς τιμήν της το μοναστήρι και όσα φλουριά περίσσεψαν τα έθαψε σε επτά πιθάρια στον περίβολο της μονής.

– Η Ανάφη σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία αναδύθηκε από το βυθό του Αιγαίου, με διαταγή του Απόλλωνα για να προσφέρει καταφύγιο στους Αργοναύτες. Συγκεκριμένα, οι Αργοναύτες καθώς επέστρεφαν από την Κολχίδα, διασχίζοντας το Κρητικό Πέλαγος για να μπουν στο Αιγαίο, μια νύκτα κατασκότεινη, δίχως άστρα και φεγγάρι, έπεσαν πάνω σε σφοδρή κακοκαιρία. Η άγρια θάλασσα και οι δυνατοί άνεμοι οδηγούσαν την Αργώ σε ολοσχερή καταστροφή, χωρίς οι Αργοναύτες να μπορούν να την κατευθύνουν. Τότε ο Ιάσων σήκωσε τα χέρια στον ουρανό και παρακάλεσε τον Απόλλωνα να τους σώσει τάζοντάς του τάματα. Ο θεός έριξε ένα βέλος μπροστά τους, ο κόσμος ολόγυρα έλαμψε μεμιάς και οι Αργοναύτες είδαν ξαφνικά να αναφαίνεται ένα μικρό νησί, όπου και προσάραξαν. Με την ανατολή του ηλίου, στο πρώτο άλσος που συνάντησαν, ίδρυσαν βωμό για να τιμήσουν τον Απόλλωνα Αιγλήτη για τη σωτήρια αίγλη (λάμψη) που έριξε μέσα στην καταιγίδα. Το νησί ονομάστηκε  Ανάφη γιατί αναφάνηκε μέσα στη θάλασσα και έκτοτε ο θεός λατρεύτηκε ως Αναφαίος ή Αιγλήτης (τω παρά προσδοκιών Αναφανήναι). Κάθε χρόνο οι αρχαίοι κάτοικοι του νησιού τιμούσαν τον Απόλλωνα με μια γιορτή που ονομαζόταν Υακίνθεια. Η Ιερά Οδός που οδηγούσε στο Ιερό του Απόλλωνα ξεκινούσε από την ανατολική πλευρά της πόλεως και ακολουθώντας το διάσελο κατέληγε στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, αφιερωμένο στην Παναγία την Καλαμιώτισσα (γέννηση της Θεοτόκου) http://goo.gl/maps/6WmYN .

– Με την ονομασία Παναγία η Εκατονταπυλιανή, ή Παναγία η Καταπολιανή http://goo.gl/maps/tpXp8 φέρεται περισπούδαστος χριστιανικός ιστορικός ναός που βρίσκεται στη πρωτεύουσα της νήσου Πάρου, την Παροικιά πολύ κοντά στον λιμένα της. Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα καλοδιατηρημένα παλαιοχριστιανικά μνημεία που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια και μάλιστα το μεγαλύτερο σε μέγεθος. Σύμφωνα με την παράδοση το αρχικό κτίσμα του ναού αυτού ήταν έργο του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μέγα και Αγίου Κωνσταντίνου προς εκπλήρωση επιθυμίας της μητέρας του, της Αγίας Ελένης. Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι κατά το ταξίδι της Βασιλομήτορος Ελένης προς τους Αγίους Τόπους λόγω μεγάλης θαλασσοταραχής το πλοίο που επέβαινε αναγκάσθηκε να καταφύγει στη Πάρο. Εκεί προσευχόμενη η Αγία Ελένη στην Παναγία, προστάτιδα της Κωνσταντινούπολης, έταξε με την ολοκλήρωση του ταξιδιού της να κτίσει μια μεγαλόπρεπη εκκλησία αφιερωμένη στη Κοίμηση της Θεοτόκου. Το τάμα αυτό ήταν που υλοποίησε ο γιος της Μέγας Κωνσταντίνος χτίζοντας μια τρίκλιτη βασιλική περί τον 4ο αιώνα. Η επίσημη ονομασία είναι Εκατονταπυλιανή, όπου σύμφωνα με την παράδοση 99 πύλες (πόρτες) είναι φανερές ενώ η 100η θα φανερωθεί με το άνοιγμα αντίστοιχης μυστικής πόρτας που βρίσκεται στην Αγιά Σοφιά. Ανεξάρτητα όμως της παραπάνω παράδοσης, ετυμολογικά το όνομα Εκατονταπυλιανή ή Εκατομπυλιανή, ή Καταπολιανή, θυμίζει τις «Εκατόμπυλες Θήβες» της αρχαιότητας που είχε ψάλλει και ο Αισχύλος. Μάλιστα και ο Όμηρος με αυτή την ονομασία χαρακτήρισε τις Θήβες της Αιγύπτου που λόγω μεγέθους, πολύ πιθανόν να είχε είτε πενήντα πύλες που αθροιζόμενες εισόδου – εξόδου θεωρούνταν εκατό, ή και πραγματικά εκατό που ως αριθμός ήταν στην Αίγυπτο ιερός, ή ακόμα και την Εκατόμπυλο που ήταν μια ελληνιστική πόλη στην Παρθία.

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το σημείο που βρισκόταν ο βωμός  του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο),  και πλευρές έως, α) το ναό του Δαφνηφόρου Απόλλωνος στο Χαϊδάρι (σήμερα Μονή Δαφνίου αφιερωμένης στην Παναγία) (144,33 χλμ) και β) το ναό του Απόλλωνα στην Ανάφη (σήμερα ναός Ζωοδόχου Πηγής αφιερωμένος στην Παναγία) (144,5 χλμ). (εικόνα 1)

image

– Δύο ακόμη αρχαίοι ελληνικοί ναοί, ένας του Απόλλωνα στην Κέα και ένας του Ποσειδώνα στην Αρκαδία, ταυτοποιούν το σημείο που βρισκόταν ο βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας της Τήνου) ως εξής: Η ευθεία που ενώνει το Ιερό Ίππιου Ποσειδώνα στη Μαντινεία με το σημείο που βρισκόταν ο βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο), διέρχεται ακριβώς από το ναό του Απόλλωνα στην Κέα. Δηλαδή, το Ιερό Ίππιου Ποσειδώνα στη Μαντινεία Αρκαδίας, ο βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο) και ο ναός του Απόλλωνα στην Κέα, βρίσκονται στην ίδια ακριβώς ευθεία. Η ευθεία είναι 243,13 χιλιόμετρα (εικόνα 2).  Σημειωτέων ότι   στο Θέατρο του Διονύσου γίνονταν γιορτές και αγώνες προς τιμήν του Ποσειδώνα και του  Διονύσου.

image

Ακολουθεί Απολλώνιο γεωδαιτικό μεγαλείο:

Ιερά σύμβολα του Απόλλωνα, μεταξύ άλλων, είναι ο Τρίπους (αλληγορικά ο Χρόνος, ως παρελθόν, παρόν και μέλλον) και το τόξο ή βέλος.

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή τον Κούρο του Απόλλωνα στη Νάξο, και πλευρές έως, α) το ναό του  Απόλλωνα στο Δεσποτικό  (52,85 χλμ) και β) το σημείο που βρισκόταν ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα Ναός της Παναγίας στην Τήνο) (52,85 χλμ) (εικόνα 3).

image

Η κορυφή του παραπάνω ισοσκελούς γεωδαιτικού τριγώνου , ήτοι ο  Κούρος του Απόλλωνα στη Νάξο,  αποτελεί την «αιχμή» ενός εκπληκτικού γεωδαιτικού «βέλους». Είναι το «Βέλος του Απόλλωνα» που ξεκινά από το Ναό του Απόλλωνα Δειραδιώτη στο Άργος και καταλήγει στον Κούρο του Απόλλωνα στη Νάξο (εικόνα 4). Το νότιο άκρο του «ακουμπά» στον ναό του Απόλλωνα στο Δεσποτικό, ενώ το βόρειο, στο σημείο που βρισκόταν ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο).

image

Η νότια πλευρά του «βέλους», ήτοι η πλευρά «ναός του Απόλλωνα στο Δεσποτικό – Κούρος του Απόλλωνα στη Νάξο» διέρχεται ακριβώς από τον ναό του Απόλλωνα στην Πορτάρα της Νάξου (εικόνα 5).

image

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το σημείο που βρισκόταν ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα Ναός της Παναγίας στην Τήνο), και πλευρές έως, α) το ναό του Απόλλωνα στην Κλάρο της σημερινής Τουρκίας (185,87 χλμ) και β) το ναό του Απόλλωνα στα Δίδυμα της σημερινής Τουρκίας (185,87 χλμ) (εικόνα 6).

image

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή τον ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, και πλευρές έως, α) το ναό του  Απόλλωνα στη Δήλο (36,65 χλμ) και β) τον Κούρο του Απόλλωνα στη Νάξο (36,65 χλμ) (εικόνα 7).

image

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το ναό του Απόλλωνα στις Συρακούσες, και πλευρές έως, α) το ναό της Παναγίας της Τήνου (πρώην  βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και Θέατρο και Ιερό του Διονύσου) (875,21 χλμ) και β) το ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής (875,21 χλμ) (εικόνα 8).

image

Τι συμβαίνει εδώ? Έχουμε να κάνουμε με κάποια θρησκευτική ελίτ που λατρεύει μυστικά τον Απόλλωνα? Πρόκειται για κάποιο μυστικό πρωτόκολλο που ακολουθούν οι αρχιτέκτονες των χριστιανικών ναών, άγνωστο στο ευρύ κοινό, ήτοι για κάποια χριστιανική ελίτ που τον 4ο και 17ο αιώνα επέλεξε τις θέσεις που οικοδομήθηκαν οι ναοί της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο και της Παναγίας της Τήνου, έτσι που να δημιουργούνται τέλειες γεωδαιτικές διατάξεις με ναούς του Απόλλωνα? Ή συμβαίνει το αδιανόητο, «Κάποιος» ή «Κάτι» το Υπεράνθρωπο να γνώριζε ή/και να καθόρισε τα ακριβή σημεία που θα κτίζονταν οι ναοί της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο και της Παναγίας της Τήνου, 900 και 2322 χρόνια μετά την οικοδόμηση των ναών του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη.

1. Συμμετρίες που εντοπίζονται μεταξύ αρχαίων ελληνικών και  χριστιανικών ναών, πρέπει να υποψιάζουν για το ενδεχόμενο κάτω από τον χριστιανικό ναό να βρίσκονται τα ερείπια κάποιου αρχαίου ελληνικού. Και τούτο, διότι κατά τα πρωτοχριστιανικά ιδίως χρόνια, αλλά και μεταγενέστερα, στα πλαίσια της σκληρής διαπάλης για την επικράτηση της νέας θρησκείας έναντι της παλιάς, η κατεδάφιση ή/και η αποξήλωση των αρχαίων ελληνικών ναών αποτελούσε εξαιρετικά διαδεδομένη πρακτική.
Η ανωτέρω παραδοχή, ήτοι κάτω από τα θεμέλια χριστιανικού ναού να βρίσκονται θαμμένα τα λείψανα κάποιου αρχαίου ελληνικού ναού, επιβεβαιώνεται πλήρως στην περίπτωση του ναού της Παναγίας της Τήνου. Και τούτο, διότι  στο σημείο που υπέδειξε η Αγία Πελαγία ανακαλύφθηκαν τα  ερείπια του αρχαίου Θεάτρου και Ιερού του Διονύσου. Εκεί υπήρχαν και τα λείψανα του μικρού ναού –  βωμού της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα, όπου αργότερα ανεγέρθηκε ο Ναός της Παναγίας της Τήνου.

2. Ωστόσο δεν συμβαίνει το ίδιο με τον ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, αφού ο ναός αυτός δεν καλύπτει τα λείψανα κάποιου ναού αρχαίας ελληνικής θεότητας.  Ήταν έργο του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Μέγα Κωνσταντίνου προς εκπλήρωση επιθυμίας της μητέρας του, της Αγίας Ελένης, που υλοποίησε χτίζοντας μια τρίκλιτη βασιλική περί τον 4ο αιώνα.
Για το λόγο αυτό  πρέπει η έρευνα να χωριστεί σε δύο μέρη: Το πρώτο είναι ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο). Το δεύτερο, η Παναγία Εκατονταπυλιανή στην Πάρο.

3. Οι δυο ναοί της Παναγίας στην Πάρο και στην Τήνο χρονολογούνται από τον 4ο και 17ο αι. μ.Χ, ενώ οι αρχαίοι ελληνικοί ναοί του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη, που δένονται γεωδαιτικά με τους παραπάνω δύο ναούς της Παναγίας  χρονολογούνται από τον 6ο αι.π.Χ και ύστερα. Στην ίδια εποχή πρέπει να χρονολογούνται και ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου (σήμερα Ναός της Παναγίας στην Τήνο). Είναι προφανές ότι, γεωδαιτικές μέθοδοι τοποθέτησης ναΐκών κτισμάτων με τέτοια ακρίβεια στη γήινη επιφάνεια ήταν, για την αναφερόμενη περίοδο από το 6ο αι. π.Χ έως τον 17ο αι. μ.Χ , μέθοδοι παντελώς άγνωστες στο είδος μας. Τη δυνατότητα αυτή ο άνθρωπος απέκτησε μόλις το 1980, όταν τελειοποιήθηκε το γεωδαιτικό πρότυπο WGS-84 (World Geodetic System) με το οποίο ο πολιτισμός μας καθόρισε το τελικό γεωδαιτικό ελλειψοειδές αναφοράς και το οποίο αναθεωρήθηκε τελευταία φορά το 2004. [Με  την XVII Γενική Συνέλευση της IUGG στην Καμπέρα υιοθέτησε το  γεωδαιτικό ελλειψοειδές αναφοράς διαστάσεων a = 6378137 και F = 1/ 298,25722, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα τόσο διεθνώς όσο και στην Ελλάδα στο ΕΓΣΑ 87 και στο HEPOS. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 η ανάγκη για ένα νέο παγκόσμιο σύστημα γεωδαιτικών ήταν γενικά αναγνωρισμένη, τόσο από τη γεωδαιτική κοινότητα, όσο και από το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Το νέο Παγκόσμιο Γεωδαιτικό Σύστημα  WGS 84 που αποτελεί το σύστημα αναφοράς και πλέον χρησιμοποιείται από το παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης, είναι γεωκεντρικό και σε παγκόσμιο επίπεδο η απόκλισή του υπολογίζεται εντός του εύρους του  ± 1 m].
Αποδεικνύεται ότι οι τέλειοι γεωδαιτικοί δεσμοί μεταξύ των ναών του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη, του Κούρου του Απόλλωνα στη Νάξο,  του βωμού της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και του Θεάτρου και Ιερού του Διονύσου (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο) και του ναού της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, δεν αποτελούν πράξη συνειδητή του πολιτισμού μας, αλλά ότι είναι πράξη ασυνείδητη. Και τούτο, διότι τα σημεία στα οποία οικοδομήθηκαν τα ναΐκά ανωτέρω κτίσματα δεν θα μπορούσε ποτέ να επιλεγούν συνειδητά  βάσει ενός σχεδίου γεωδαιτικού μεταξύ τους δεσμού, διότι τη δυνατότητα αυτή ο άνθρωπος απέκτησε μόλις το 1980 όταν και τελειοποιήθηκε το γεωδαιτικό πρότυπο WGS-84.

4. Σχετικά με τον Ναό της Παναγίας στην Τήνο: Και στην ακραία ακόμη υπόθεση ότι οι χριστιανοί του 17ου αιώνα μ.Χ διέθεταν άγνωστες στον πολιτισμό μας γεωδαιτικές γνώσεις, που τους επέτρεπαν την τοποθέτηση ναΐκών κτισμάτων στη γήινη επιφάνεια με τέτοια θαυμαστή ακρίβεια, την εκδοχή αυτή αποκλείει ο ναός του Απόλλωνα στο Δεσποτικό, με τρόπο που κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί ότι εσκεμμένα ο πολιτισμός μας κατασκεύασε το έτος 1880 τον ναό της Παναγίας στην Τήνο έτσι που να δημιουργείται γεωδαιτικός δεσμός του με τον ναό του Απόλλωνα στο Δεσποτικό. Το λογικό κενό εδώ, είναι ότι ο ναός της Παναγίας της Τήνου οικοδομήθηκε το 1880.  Ο ναός του  Απόλλωνα στο Δεσποτικό  χρονολογείται στον 6ο αι.π.Χ.  Ήρθε στο φως (και ταυτοποιήθηκε ως ναός του Απόλλωνα) με τα αποτελέσματα της ανασκαφικής περιόδου που διήρκεσε από 25/05/2015 έως 03/07/2015. Τούτων δοθέντων, το ισοσκελές γεωδαιτικό τρίγωνο με κορυφή τον Κούρο του Απόλλωνα στη Νάξο και πλευρές έως, α) το ναό του Απόλλωνα στο Δεσποτικό (52,85 χλμ) και β) το ναό της Παναγίας της Τήνου (52,85 χλμ) (εικόνα 3), αποδεικνύει ότι η οικοδόμηση του ναού της Παναγίας σε αυτό το σημείο Τήνου δεν αποτελεί συνειδητή πράξη του πολιτισμού μας, αφού η οικοδόμηση του ναού της Παναγίας της Τήνου ολοκληρώθηκε 135 χρόνια πρίν η αρχαιολογική σκαπάνη φέρει στο φως τον ναό του Απόλλωνα στο Δεσποτικό. Άρα, και στην ακραία ακόμη υπόθεση ότι η Αγία Πελαγία, που το 1822 υπέδειξε το σημείο που κτίστηκε ο ναός της Παναγίας της Τήνου, διέθετε γεωδαιτικές γνώσεις που της επέτρεπαν να καθορίσει το ισοσκελές τρίγωνο «Κούρος Απόλλωνα Νάξου – Παναγία της Τήνου – Απόλλωνας Δεσποτικού», τούτο θα ήταν λογικά αδύνατον, δοθέντος ότι η Αγία Πελαγία δεν γνώριζε την ύπαρξη του ναού τού  Απόλλωνα στο Δεσποτικό, ο οποίος ανακαλύφθηκε 193 χρόνια μετά το όραμα που είδε. Σε κάθε δε περίπτωση, ο ναός της Παναγίας της Τήνου οικοδομήθηκε πάνω στα λείψανα του βωμού της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και στα ερείπια του αρχαίου Θεάτρου και Ιερού του Διονύσου και άρα, δεν είναι ο Ναός της Παναγίας της Τήνου που δένεται γεωδαιτικά με δέκα (10) Ναούς του Απόλλωνα και έναν (1)  Κούρο του Απόλλωνα, αλλά είναι  τα Ιερά της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα και το Ιερό και Θέατρο  του Διονύσου που δένονται με τα Ιερά του Απόλλωνα. Ωστόσο παραμένει το ερώτημα, ποιά Ανώτερη Δύναμη εμφανίστηκε στην Αγία Πελαγία με τη μορφή γυναίκας με λαμπρή περιβολή και θαυμάσια μορφή και την προέτρεψε να προκαλέσει ανασκαφές για βρεθεί και να συντηρηθεί το σπίτι της  («να σκάψουν, να ανακαλύψουν και να συντηρήσουν το σπίτι μου»). Να ηταν άραγε η μορφή της πανέμορφης νύμφης Αμφιτρίτης που εμφανίστηκε στην Αγία Πελαγία, για να έρθει στο φως το Ιερό της και να αποκαλυφθεί η «Ιερή Κρήνη της» ?

5. Αυτό που με την χρήση των γεωδαιτικών εφαρμογών της Google  αποδεικνύεται, είναι α) η ύπαρξη τέλειων γεωδαιτικών δεσμών μεταξύ δύο Ναών του Απόλλωνα, ενός Κούρου του Απόλλωνα και ενός χριστιανικού Ναού αφιερωμένου στην Παναγία (Εκατονταπυλιανή στην Πάρο), κάτω από τα θεμέλια του οποίου, όμως, δεν βρίσκεται θαμμένος κάποιος αρχαίος ελληνικός ναός και, β) η ύπαρξη τέλειων γεωδαιτικών δεσμών μεταξύ, του σημείου που υπέδειξε η Αγία Πελαγία στην Τήνο , 9 ναών του Απόλλωνα και ενός  Κούρου του Απόλλωνα – σημείο όπου η ανασκαφή του 1822 έφερε στο φως το Θέατρο του Διονύσου και τα Ιερά του Διονύσου του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης.
Μείζον εδώ είναι, α) ποια Ανώτερη Δύναμη καθόρισε τη θέση που χτίστηκε ο ναός της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, έτσι που να δένεται γεωδαιτικά με δύο ναούς και έναν Κούρο του Απόλλωνα (εικόνες 7 και 8) και, β) ποια Ανώτερη Δύναμη καθοδήγησε την Αγία Πελαγία να υποδείξει το σημείο που «δείχνουν»  9 Ναοί και ένας Κούρος του Απόλλωνα, όπου η ανασκαφή του 1822 έφερε στο φως το Θέατρο του Διονύσου και τα Ιερά της Αμφιτρίτης, του Ποσειδώνα και του Διονύσου. [Διερευνάται δηλαδή, όχι το σημείο που κτίστηκε ο ναός της Παναγίας της Τήνου καθεαυτός, αφού στο σημείο προϋπήρχαν το Θέατρο του Διονύσου και τα Ιερά της Αμφιτρίτης, του Ποσειδώνα και του Διονύσου, αλλά το όραμα της Αγίας Πελαγίας η οποία υπέδειξε το σημείο στο οποίο ανακαλύφθηκαν τα παραπάνω Ιερά των αρχαίων θεών].

6. Ως προς τον ναό της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, κάτω από τα θεμέλια του οποίου δεν βρίσκεται θαμμένος κάποιος αρχαίος ελληνικός ναός: Εδώ επαναλαμβάνεται το μεγαλείο του οπλίτη Απόλλωνα, ο ναός οποίου έχει προβλέψει/καθορίσει τις θέσεις που θα κατασκευάζονταν σημαντικά δομικά έργα του πολιτισμού μας με ισχυρό συμβολισμό (βλ. τεχνητή λίμνη Πλαστήρα, τεχνητή λίμνη Κάρλα, ελληνικά καζίνο, διώρυγα της Κορίνθου κλπ).

7. Ως προς το όραμα της Αγίας Πελαγίας: Λίγο – πολύ όλοι και ιδίως όσοι έχουμε μεγαλώσει  στην ελληνική ύπαιθρο, έχουμε ακούσει παρόμοιες  αφηγήσεις των γερόντων για  εκπλήρωση ταμάτων και για οράματα  Αγίων ή του Χριστού και της Παναγίας, που πολλές φορές  μπερδεύονται με φόβους για δαίμονες και για νύμφες των νερών από αρχαίες λαϊκές δοξασίες και μύθους. Για την πληρότητα της έρευνας, θα αναφερθώ σε  πανομοιότυπο περιστατικό που μου είχε διηγηθεί πρόσωπο στην παιδική μου ηλικία, την αξιοπιστία του οποίου κρίνω ως υψηλή. Το πρόσωπο αυτό  αναζήτησα (πλέον βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία) και του ζήτησα να μάθω λεπτομέρειες. Μου διηγήθηκε τα εξής:  Όταν ήταν παιδί είχε περάσει ένα καλοκαίρι σε παιδική κατασκήνωση. Μια νύχτα εμφανίστηκε στον ύπνο του ένας γέροντας με ασκητική μορφή και αφού του συστήθηκε ως ο Άγιος Σπυρίδωνας του ζήτησε να πει στον διευθυντή της κατασκήνωσης να φτιάξει στο σημείο (της κατασκήνωσης) μια εκκλησία αφιερωμένη σε αυτόν. Το παιδί ντράπηκε και δεν είπε τίποτα. Την επομένη το όνειρο επαναλήφθηκε, αλλά το παιδί και πάλι ντράπηκε και δεν μίλησε. Την τρίτη νύχτα η μορφή εμφανίστηκε σε άλλο παιδί ζητώντας του το ίδιο ακριβώς πράγμα: να πει στο διευθυντή να φτιαχτεί μια εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Σπυρίδωνα. Το παιδί ενημέρωσε τον διευθυντή, ο οποίος έδωσε αμέσως εντολή να χτιστεί ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο. Το εκκλησάκι μού το περιέγραψε ως ένα στεγασμένο πέτρινο οικοδόμημα που μοιάζει με μικρό εικόνισμα. Ρώτησα το πρόσωπο της ιστορίας, πού ακριβώς βρίσκεται η τοποθεσία και αν υπάρχει σήμερα το εκκλησάκι. Για το εκκλησάκι δήλωσε άγνοια, ενώ για την τοποθεσία της κατασκήνωσης μού υπέδειξε σημείο εντός πυκνού (σήμερα) οικιστικού ιστού πλησίον της πόλης της Ναυπάκτου.  Το παράδοξο της ιστορίας είναι, ότι το σημείο που βρισκόταν η κατασκήνωση δημιουργεί τέλειους γεωδαιτικούς δεσμούς με τρείς ναούς του Απόλλωνα! (οι δορυφορικές λήψεις της Google δεν επιτρέπουν τον εντοπισμό εκκλησίας ή εικονίσματος). Το γεγονός αυτό, το οποίο είναι πανομοιότυπο με την «υπόδειξη Πελαγίας», αποτελεί απλή ένδειξη ότι πιθανόν το «Υπεράνθρωπο» προκαλεί τα οράματα τύπου «Πελαγίας» (το Υπεράνθρωπο δεν ταυτίζεται οπωσδήποτε με τον «Θεό» – προσωπικά, το προσεγγίζω επιστημονικά, αλλά αυτό αποτελεί θέμα που θα αναλύσω σε  επόμενο ποστ). Ωστόσο, παραμένω εξαιρετικά επιφυλακτικός. Για να μιλούσαμε για γεωδαιτική/γεωμετρική/μαθηματική απόδειξη, θα απαιτούνταν επανάληψη των γεωδαιτικών μετρήσεων, με υποκείμενα οραμάτων πρόσωπα διαφορετικά, με γεωγραφικά σημεία υπόδειξης διαφορετικά, και υπό την αυστηρή προϋπόθεση, της βεβαιότητας ότι τα υποκείμενα οραμάτων πρόσωπα αγνοούν παντελώς την έννοια της γεωδαισίας. Προσωπικά, απορρίπτω κατηγορηματικά κάθε παρόμοια έρευνα ή αναφορά, δεδομένου ότι ζούμε στην εποχή των Google Maps και ως εκ τούτου ελλείπει πλέον η βεβαιότητα ότι το υποκείμενο (τυχόν) οράματος είναι ανυποψίαστο, άρα και ανυστερόβουλο. Τέλος, το αντικειμενικό και μαθηματικά επαληθεύσιμο στοιχείο των ως άνω  περιπτώσεων «οραμάτων» της Αγίας Πελαγίας και του προσώπου που μού διηγήθηκε την ιστορία της κατασκήνωσης, είναι ένα: οι γεωδαιτικές συμμετρίας των σημείων (που τα πρόσωπα υπέδειξαν) με ναούς του Απόλλωνα. Αν υποτεθεί ότι η υπόδειξη των σημείων γίνεται πράγματι βάσει οράματος που προηγήθηκε, τότε είναι προφανές ότι εφόσον το Υπεράνθρωπο επέλεγε αυτή την οδό φανέρωσης του θελήματός του, δεν θα μπορούσε παρά να εμφανιστεί με μορφή αποδεκτή κατά τα θρησκευτικά , πολιτιστικά και κοινωνικά ανθρώπινα πρότυπα. Αντιλαμβάνεται κανείς τη χλεύη στο πρόσωπο της Αγίας Πελαγίας, αν ενώπιον κλήρου καί λαού έβγαινε και έλεγε ότι είδε όραμα την νύμφη Αμφιτρίτη, να της ζητά να ξεθάψει και να συντηρήσει τον βωμό της… Αν έτσι ήταν το όραμα, η Αγία Πελαγία θα είχε αφοριστεί και εσύ σήμερα δεν θα διάβαζες αυτή την ιστορία.

8. Διερευνάται, «Ποιός» ή «Τι» το Υπεράνθρωπο κρύβεται πίσω και πάνω από όλο αυτό το μεγαλείο. Γεγονός πάντως είναι ότι το μεγαλείο αυτό ταυτίζεται με τον θεό Απόλλωνα. Δέκα (10) Ναοί και ένας (1) Κούρος του Απόλλωνα δημιουργούν τέλειες γεωδαιτικές διατάξεις με δύο (2) Ναούς της Παναγίας που χτίστηκαν 900 και 2300 χρόνια μετά τους αρχαίους Ναούς του Απόλλωνα. Όλα τα σπουδαία ευρήματα της έρευνας αυτής συνδέονται με τους ναούς του Απόλλωνα. Κάτι παραπάνω θα πρέπει γνωρίζει από εμάς το «Υπεράνθρωπο».

Ο γεωδαιτικός συμβολισμός που εδώ υπάρχει, είναι ότι ο Απόλλωνας βάλει ευθέως κατά της  «Τυχαιότητας». Δείχνει ότι οι ναοί του ελέγχουν τις θέσεις όπου οικοδομήθηκαν οι δύο ναοί της Παναγίας στην Τήνο και στην Πάρο. Δείχνει σαν τα γεωγραφικά σημεία στα οποία χτίστηκαν οι δυο ναοί της Παναγίας να καθορίστηκαν από τους ναούς του. Μοιάζει σαν τα σημεία που χτίστηκαν οι δύο ναοί της Παναγίας να έχουν καθοριστεί από τον ίδιο τον θεό. Προς υπηρέτηση, δε, του σκοπού αυτού, εμφανίζονται στο γήινο ανάγλυφο ιερά σύμβολά του Απόλλωνα όπως το βέλος (εικόνα 4) και ο Τρίποδας, ήτοι αλληγορικά ο  Χρόνος, ως το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον διεργασιών που εκτυλίχτηκαν στα βάθη των αιώνων, που καθόρισαν θαυμαστές γεωδαιτικές διατάξεις.

Σε μια τραγική ειρωνεία της μακραίωνης διαπάλης των δυο θρησκειών για την επικράτηση της μίας και μοναδικής αλήθειας, μοιάζει σαν ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας να καθόρισε τον τόπο που οι χριστιανοί μετέφεραν τα μάρμαρα της Δήλου, για να κτιστεί με αυτά ο ναός της Παναγίας της Τήνου. Μοιάζει σαν το Υπεράνθρωπο να οδήγησε την Αγία Πελαγία στο σημείο που της υπέδειξε, για να υπηρετηθεί ένας ανώτερος μελλοντικός σκοπός. Και ενώ το χριστεπώνυμο πλήρωμα ανέμενε την εύρεση ναού της Παναγίας, αυτό που εν τέλει βρέθηκε ήταν ναός της Αμφιτρίτης!  Υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής και των σκοπιμοτήτων της ανάταξης του εθνικού φρονήματος ενόψει της επανάστασης του 1821, προκύπτει το γεγονός της  Ευρέσεως της εικόνας της Παναγίας. Τα μάρμαρα της Δήλου αποξηλώνονται και με αυτά χτίζεται ο ναός της Παναγίας. Αγνοούν όμως οι εμπνευστές του ναού της Παναγίας ότι ο Απόλλωνας τίμα τον Ποσειδώνα για την πράξη του να στερεώσει το περιπλανώμενο νησί της Δήλου στο Αιγαίο, για να μπορέσει η Λητώ να γεννήσει την Άρτεμη και τον Απόλλωνα. Αγνοούν ότι, όπως φρουρός ήταν ο Ποσειδώνας στην γέννα των μεγάλων θεών Απόλλωνα και Άρτεμις, φρουρός στα βάθη των αιώνων και ο Ναοί του Απόλλωνα για τον βωμό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης της γειτονικής Τήνου, όπου οι πιστοί πραγματοποιούσαν στάση για να καθαρθούν και να περάσουν στο Ιερό Νησί του Απόλλωνα, την Δήλο.  Αγνοούν  ότι, το σημείο  που επέλεξαν για την Παναγία της Τήνου «δένεται» γεωδαιτικά με 10 ναούς του Απόλλωνα και έναν Κούρο του Απόλλωνα, επειδή στο ίδιο σημείο υπήρχε ο βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης. Αγνοούν ότι πρόκειται για αιώνιο δεσμό που συνδέει τους δυο θεούς, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης του Απόλλωνα προς τον Ποσειδώνα. Αγνοούν ότι ο γεωδαιτικός αυτός δεσμός μέλλεται να αποκαλυφθεί 200 χρόνια μετά, από μια εταιρεία με το όνομα Google. Αγνοούν ότι 52,85 χιλιόμετρα μακριά, στο Δεσποτικό Κυκλάδων, είναι θαμμένος ένας ακόμη ναός του Απόλλωνα που «δένει» τέλεια το ναό της Παναγίας και ότι αυτός μέλλεται να αποκαλυφθεί με ανασκαφές που θα γίνουν 193 χρόνια μετά, το καλοκαίρι του 2015. Σε μια τραγική ειρωνεία της μακραίωνης διαπάλης των δυο θρησκειών για την επικράτηση της μίας και μοναδικής αλήθειας, μοιάζει σαν ο Απόλλωνας να «δείχνει» τα ναΐκά της Παναγίας σύμβολα, στα βάθη των αιώνων. Μοιάζει σαν να επαληθεύει και τον (κατασκευασμένο) χρησμό, που σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση ο θεός έδωσε, προφητεύοντας την «Έλευση του Υιού και Λόγου του Θεού» και «το όνομα της μητρός Αυτού Μαρίας». [Ο χρησμός του Απόλλωνος απηγγέλθη στους επτά Έλληνες σοφούς που συγκεντρώθηκαν στον ναό του Αγνώστου Θεού των Αθηνών. Σε ερώτησή τους προς τον Απόλλωνα σε ποιον μετά απ’ αυτόν ανήκει ο ναός, ο Απόλλων προφητεύει την Έλευση του Υιού και Λόγου του Θεού, αλλά και το όνομα της μητρός Αυτού Μαρίας. Συγκεντρωμένοι δε οι σοφοί είπαν προς τον Απόλλωνα: «προφήτευσε σ’ εμάς προφήτη Απόλλωνα, τίνος μετά από σένα θα είναι ο οίκος αυτός;». Αποκρινόμενος ο Απόλλων προς αυτούς είπε: «Όσα σχετικά με την αρετή και την κοσμιότητα έχει παρακινηθεί να κάνει, πράττετε και σεις. Εγώ δε προφητεύω έναν μόνον τρισυπόστατο Θεό εκτεινόμενο εις τα ύψη, του οποίου ο ανείπωτος Λόγος αφού κυοφορηθεί σε κόρη ανυποψίαστη, όπως ακριβώς το πυρφόρο τόξο, θα αιχμαλωτίσει όλον γενικώς τον κόσμο όπως ακριβώς τους ιχθείς από το βάθος της απιστίας. Δώρο θα τον προσφέρει εις τον Πατέρα. Μαρία δε το όνομα αυτής». (Εκκλησιαστικά χειρόγραφα με χρησμούς του Απόλλωνα περί… της «ελεύσεως του Ιησού»,  της παραδοχής από τον Απόλλωνα ότι  «ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός»,  ότι «οι Ολύμπιοι θεοί είναι υπηρέτες του Χριστού» κλπ, εδώ  https://www.dropbox.com/s/3i4ej8loc6htpjx/xrismoi_apollona_gia_xristo.pdf?dl=0  ]. Μοιάζει σαν ο πολιτισμός μας να βρίσκεται ενώπιον ενός Απολλώνιου Τρολλ.

Η κατάσταση γίνεται απολύτως χαοτική στο ενδεχόμενο, να είναι και ο χρησμός κατασκευασμένος, και να είναι και το γεγονός της εύρεσης της εικόνας της Παναγίας κατασκευασμένο (βλ. σκοπιμότητες ελληνικής επανάστασης, δυσαρέσκεια του λαού από το όραμα της Πελαγίας που δημιούργησε προσδοκίες για θαμμένο ναό της Παναγίας και αντί αυτού βρέθηκε θαμμένος ναός της Αμφιτρίτης κλπ). Στο ενδεχόμενο αυτό, η Αγία Πελαγία χρησιμοποιήθηκε από το Υπεράνθρωπο. Το ίδιο και αυτοί που – πιθανόν να- επινόησαν την εύρεση της εικόνας της Παναγίας. Αποτέλεσμα: Η ανέγερση ενός ναού της Παναγίας που, 200 χρόνια μετά,  η Google θα αποδείκνυε ότι στα βάθη των αιώνων ήταν  κυκλωμένος από 11 Απόλλωνες! Ωστόσο η Πελαγία παραμένει Αγία και Εκλεκτή. Του Υπεράνθρωπου. Η ειρωνεία του αυτού μεγαλείου αποτυπώνεται επακριβώς στο αρχαϊκό μειδίαμα της όψης του αγάλματος του οπλίτη Απόλλωνα • είναι ο Απόλλωνας, ο Ναός του οποίου έχει προβλέψει/καθορίσει σημαντικά δομικά έργα του πολιτισμού μας με ισχυρό συμβολισμό (βλ. τεχνητή λίμνη Πλαστήρα, τεχνητή λίμνη Κάρλα, ελληνικά καζίνο, διώρυγα της Κορίνθου κλπ). Ακριβώς όπως συμβαίνει και με τους δύο ναούς της Παναγίας.

9. Μια πρώτη υπόθεση είναι ότι όποιος υπέδειξε τα σημεία που κτίστηκαν οι Ναοί του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη, καθώς και το σημείο που κείτεται ο Κούρος του Απόλλωνα στη Νάξο, 2300 και 900 χρόνια πριν την κατασκευή των χριστιανικών Ναών της Παναγίας της Τήνου και της Παναγίας Εκατονταπυλιανής στην Πάρο, γνώριζε με ακρίβεια χιλιοστού τις γεωγραφικές συντεταγμένες των σημείων στα οποία το είδος μας οικοδόμησε τους δύο ναούς της Παναγίας. Το πιθανότερο είναι και να (προ)καθόρισε τις ακριβείς θέσεις τους στην  Τήνο και στην Πάρο, όπου το είδος μας έμελε να κτίσει τους δύο αυτούς σημαντικούς ναούς της Παναγίας. Ότι είχε απόλυτη γνώση της μορφολογίας και της γεωγραφίας του γήινου ανάγλυφου καθώς και πλήρη γνώση του γεωδαιτικού προτύπου της Γης • ανάλογου ή και καλύτερου του προτύπου WGS-84 που ο πολιτισμός μας τελειοποίησε το 1984 και αναθεώρησε τελευταία φορά το 2004.

Μια δεύτερη υπόθεση (συμπληρωματική της πρώτης) είναι ότι τα σημεία που επιλέχθηκαν να κτιστούν οι ναοί του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη, ο Κούρος του Απόλλωνα στη Νάξο και οι ναοί της Παναγίας στην Τήνο και την Πάρο, είναι πράξεις ασυνείδητες. Ότι τα σημεία επιλέχθηκαν ασυνείδητα βάσει κανόνα «πραγμάτωσης ενός καθορισμένου μελλοντικού ή/και παρελθόντα σκοπού, στα πλαίσια της κβαντικής θεωρίας των πολλαπλών συμπάντων και της ελαστικότητας του χρόνου». Ότι η εκπληκτική αυτή διεργασία συντελείται «ταυτόχρονα» στο παρόν στο παρελθόν και στο μέλλον, στα πλαίσια της κβαντικής θεωρίας των πολλαπλών συμπάντων και της ελαστικότητας του χρόνου, σε μια ακραία έκταση ή συρρίκνωση του χρόνου.

Αν είναι έτσι, τότε η τυχαιότητα ίσως είναι μια ψευδαίσθηση. Και μαζί της, ψευδαίσθηση ίσως είναι και η ελεύθερη βούλησή μας. Φαίνεται ότι η βούλησή μας περιέχει (σε κάποιες εκφάνσεις της) την τυχαιότητα για να επιτρέπει στους ανθρώπους μια περιορισμένη και οιωνοί αυτονομία. Και τούτο, διότι αποδεικνύεται μαθηματικά η ύπαρξη μηχανισμού ασυνείδητης λήψης καθορισμένων αποφάσεων, σύμφωνα με τον «κανόνα πραγμάτωσης ενός  καθορισμένου μελλοντικού ή/και  παρελθόντα σκοπού». Ένα φαινομενικά ασήμαντο ανθρώπινο αποτύπωμα είναι σχεδιασμένο και προορισμένο να εξυπηρετήσει έναν σκοπό, ώρες, μέρες, εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια πριν ή/και μετά. Έχω την (πρώιμη) άποψη ότι η εκπληκτική αυτή διεργασία συντελείται «ταυτόχρονα» στο παρόν στο παρελθόν και στο μέλλον, ήτοι στα πλαίσια της κβαντικής θεωρίας των πολλαπλών συμπάντων και της ελαστικότητας του χρόνου, σε μια ακραία έκταση ή συρρίκνωση του χρόνου. Η ασυνείδητη λήψη αποφάσεων κατά το στάδιο της κατασκευής των ναών της Παναγίας στην Τήνο και στην Πάρο, του Κούρου του Απόλλωνα στη Νάξο και των Ναών του Απόλλωνα σε, Δήλο, Κλάρο, Δίδυμα, Συρακούσες, Νάξο, Δεσποτικό, Χαϊδάρι και Ανάφη, εντάσσονται σε αυτόν ακριβώς τον κανόνα: της πραγμάτωσης ενός καθορισμένου μελλοντικού ή/και παρελθόντα σκοπού, στα πλαίσια της κβαντικής θεωρίας των πολλαπλών συμπάντων και της ελαστικότητας του χρόνου. Το όραμα της Αγίας Πελαγίας που οδήγησε στην ανακάλυψη του χαμένου Ιερού της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα, η ανακάλυψη του Θεάτρου του Διονύσου, το γεγονός της εύρεσης της εικόνας της Παναγίας, η απόφαση ο ναός της Παναγίας της Τήνου να κτιστεί πάνω στα λείψανα των Ιερών της Αμφιτρίτης του Ποσειδώνα και του Διονύσου, η αποξήλωση των μαρμάρων της Δήλου και η οικοδόμηση με αυτά του ναού της Παναγίας, η ανακάλυψη το καλοκαίρι του 2015 του ναού του Απόλλωνα στο Δεσποτικό, που αποκάλυψε το καλά κρυμμένο για αιώνες γεωδαιτικό «βέλος» που ξεκινά από το ναό του Απόλλωνα Δειραδιώτη στο Άργος και καταλήγει στον Κούρο του Απόλλωνα στην Νάξο, «δένοντας» στο βόρειο άκρο του την Παναγία της Τήνου, ο Κούρος της Νάξου που κείτεται στο σημείο της αιχμής του «βέλους» επειδή δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, είτε γιατί ράγισε και δεν γινόταν περαιτέρω επεξεργασία του, είτε για κάποιους λόγους ακυρώθηκε ή δεν πληρώθηκε η παραγγελία του, και που αν ολοκληρώνονταν δεν θα διάβαζες πότε αυτή την ιστορία, οι εκπληκτικές γεωδαιτικές εφαρμογές της Google και της Measure Map που αποκάλυψαν το καλά κρυμμένο μυστικό των  11 ναών και του ενός Κούρου του Απόλλωνα που στα βάθη των αιώνων «δείχνουν» τους 2 ναούς της Παναγίας, φαίνεται ότι όλα αποτελούν κομμάτια ενός πάζλ του παραπάνω χαοτικού κανόνα • της πραγμάτωσης ενός καθορισμένου μελλοντικού ή/και παρελθόντα σκοπού. Πρόκειται για χαοτική χωρο-χρονική μαθηματική εξίσωση με δισεκατομμύρια μεταβλητές, που ανάγονται στον χώρο και τον χρόνο, καθώς και στις διεργασίες του ανθρώπινου ασυνείδητου κατα τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων.

10. «Ο Θεός Απόλλων είναι ο πρώτος Έλληνας Θεός που γνώρισε στους ανθρώπους την Εξιλέωση, δηλαδή τον εξαγνισμό και την κάθαρση – καθαρθείς και αυτός ο ίδιος από τον φόνο του Πύθωνος και των Κυκλώπων- χαρίζοντας τους έτσι τη δυνατότητα Συγχώρεσης από τα γήινα μιάσματα, πνευματικά και σωματικά («Καθάρσιος»), αλλά και- με τη δική του Εξιλέωση από την Πυθοκτονία – διδάσκοντας τους ότι ακόμη και οι Θεοί υπακούουν στους Νόμους του Σύμπαντος. Είναι ο Θεός, που παρέλαβε από τα χέρια του Διός και παρέδωσε στο γένος των ανθρώπων την Ευνομία». 

Μοιάζει σαν η Απολλώνια γεωδαισία σε Τήνο και σε Πάρο που φέρνει στο φως η Google, να δείχνει τη μία και μοναδική αλήθεια, που υπακούει στους Νόμους της Γαίας και του Σύμπαντος. Μοιάζει με τιμωρία (Νέμεσις) της αρχαίας ελληνικής θεότητας, της  προσωποποίησης της δίκαιης θεϊκής εκδίκησης, που επιβάλλεται από μία ανώτερη δύναμη σε εκείνους που το 1823 παραβήκαν στην Τήνο τους ηθικούς νόμους.

Η Απολλωνία γεωδαισία αναφορικά με την αντικειμενικά αποδεικνυόμενη αλήθεια για το γεγονός της «Ευρέσεως», που σηματοδότησε την επανάσταση του 1821 και αποτέλεσε ορόσημο της εγκαθίδρυσης του αποτυχημένου νεότερου ελληνικού κράτους, συμπέφτει χρονικά με την κατακλυσµιαία αποδόμησή του. Μοιάζει με Εξιλέωση. Μοιάζει σαν ο Απόλλωνας να επιβάλει τον εξαγνισμό και την κάθαρση για να μας χαρίσει έτσι τη δυνατότητα Συγχώρεσης από τα πνευματικά και σωματικά μιάσματα της βεβήλωσης της ένδοξης Ιστορίας μας από εμάς, τους έλληνες. Είναι εξάλλου γνωστό, πως η Ιστορία εκδικείται.

11. Τα σημεία που βρίσκονται οι αρχαίοι ελληνικοί ναοί (και ιδίως αυτοί του Απόλλωνα) έχουν ιδιότητες άγνωστες στο είδος μας. Επιλέχθηκαν από τον άνθρωπο ασυναίσθητα, βάσει κανόνων της επιστήμης άγνωστων στο είδος μας. Κυρίαρχος, φαίνεται να είναι ο Κανόνας Αρμονίας του Γήινου Ανάγλυφου, ο Κανόνας δηλαδή της ευθείας και της τριγωνικής αρμονικής γεωδαιτικής διάταξης που διέπει το γήινο ανάγλυφο.

Πιθανόν η Αμφιτρίτη να συνεχίζει το θεραπευτικό της έργο ως τις μέρες μας. Πιθανόν η θεραπεύτρια νηρηΐδα να έφτιαξε το σπίτι της σε σημείο της Γαίας ευεργετικό για τον άνθρωπο.

Ψάχνουμε τον ουρανό, αλλά καθώς φαίνεται δεν γνωρίζουμε τίποτα για τη Γη. Πιθανόν η Γη να επιβάλλεται στα είδη που φιλοξενεί κατά τρόπο εξουσιαστικό, μέσω μηχανισμού που παραμένει στην ανθρώπινη επιστήμη άγνωστος • η Γαία είναι κάτι περισσότερο από αυτό που εμείς πιστεύουμε, και εμείς κάτι λιγότερο.

* Για λόγους διαχείρισης της επιφάνειας των φωτογραφιών, το σημείο που βρισκόταν το Θέατρο και Ιερό του Διονύσου και  ο βωμός της Αμφιτρίτης και του Ποσειδώνα (σήμερα  Ναός της Παναγίας στην Τήνο), αναγράφεται ως  «Ναός Ποσειδώνα και Αμφιτρίτης (σήμερα Παναγία της Τήνου)».

** Αδιάφορο είναι για την έρευνα αν πράγματι ευρέθη η εικόνα της Παναγίας – σε κάθε πάντως περίπτωση, ούτε το υποτιθέμενο εύρημα της θαυματουργής εικόνας στην Τήνο αποδεικνύεται, ούτε και ταυτοποιείται γεωδαιτικά η γεωγραφική θέση στην Τήνο  όπου σύμφωνα με την χριστιανική  παράδοση ευρέθη η εικόνα της Παναγίας. Συνεπώς, για την επιστημονική απόδειξη της αντικειμενικής αλήθειας της ευρέσεως της εικόνας της Παναγίας, δεν πληρούνται οι όροι της απόδειξης σύμφωνα με τους παραδεκτούς κανόνες της επιστήμης της γεωδαισίας, της γεωμετρίας και των μαθηματικών.

Advertisements

One thought on “Knowing (Παναγία της Τήνου και Παναγία Εκατονταπυλιανή στην Πάρο)

  1. Παράθεμα: Knowing (χριστιανικοί ναοί στο Θέρμο Τριχωνίδας) | alampasis

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.