Οι δίδυμοι θεοί Απόλλωνας και Άρτεμις και η εκστρατεία των Ελλήνων στην Τροία

image

– Ο Απόλλωνας ανήκει στη δεύτερη γενιά των Ολύμπιων θεών. Είναι καρπός της ερωτικής σχέσης του Δία με τη Λητώ και αδερφός της Άρτεμης. Ο Δίας, ο πατέρας των θεών και των ανθρώπων, θαμπώθηκε από την ομορφιά της Λητώς που προερχόταν από τη γενιά των Τιτάνων και έσμιξε ερωτικά μαζί της. Η ζηλιάρα Ήρα όμως αγανακτισμένη από τις αναρίθμητες απιστίες του άντρα της με θνητές και θεές και επειδή δεν είχε τη δύναμη να βλάψει το σύζυγό της, εναντιώθηκε στη Λητώ και βάλθηκε να μην την αφήσει με κανένα τρόπο να γεννήσει. Ο Απόλλωνας ήταν η προσωποποίηση του φωτός και του ήλιου. Αντιπροσώπευε τις καλές τέχνες, τη μουσική και την ποίηση, που τόσο πολύ λάτρεψαν και καλλιέργησαν οι αρχαίοι Έλληνες. Ο ακτινοβόλος Απόλλωνας δεν αντιπροσώπευε βέβαια μόνο τον ζωοδότη ήλιο, αλλά έγινε προοδευτικά και θεός της μουσικής, της λογικής και του Λόγου εν γένει. Στη «Γέννηση της Τραγωδίας» μάλιστα ο γερμανός φιλόσοφος του 19ου αιώνα Φρίντριχ Νίτσε αναγνωρίζει στον ρόλο του Απόλλωνα την τάση να χαλιναγωγεί το παράλογο, φέρνοντας την πειθαρχία και την τάξη στην ανθρώπινη συλλογιστική.

– H μυθολογία συνέδεσε τη Δήλο με τη γέννηση των θεού Απόλλωνα. Για το λόγο αυτό η Δήλος αποτελούσε ιερό τόπο κατά την αρχαιότητα. Όπως αναφέρει ο σχετικός μύθος, η Δήλος ήταν αρχικά ένα μικρό πλεούμενο νησί που έπλεε άσκοπα στο πέλαγος. Όταν η Λητώ, κόρη του Τιτάνα Κόιου, έμεινε έγκυος από το Δία, προκάλεσε την οργή της Ήρας, η οποία την καταδίωκε και δεν μπορούσε να βρει καταφύγιο πουθενά. Τότε ο Δίας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να της προσφέρει καταφύγιο και ο Ποσειδώνας ακινητοποίησε το πλεούμενο νησί με αποτέλεσμα να σχηματιστεί η Δήλος. Στη Δήλο βρήκε καταφύγιο η Λητώ και γέννησε τους δίδυμους θεούς Απόλλωνα και Άρτεμη.

– Τα ιερά ζώα τα αφιερωμένα στον Απόλλωνα ήταν ο λύκος και το ελάφι. Από τα πουλιά ο κύκνος, ο γύπας και το κοράκι που από το πέταγμά τους έπαιρναν χρησμούς. Από τα θαλάσσια ζώα το δελφίνι, που το όνομά του θύμιζε τους Δελφούς, το κυριότερο ιερό του Απόλλωνα. Η δάφνη ήταν το κατεξοχήν ιερό φυτό του θεού.  Προς τιμήν του θεού Απόλλωνα οι κάτοικοι της περιοχής των Δελφών έχτισαν ένα μαντείο, το μαντείο των Δελφών, όπου εκεί η Πυθία καθισμένη πάνω στον ιερό τρίποδα, μασώντας φύλλα δάφνης σε κατάσταση ένθεης μανίας αποκάλυπτε τους διφορούμενους χρησμούς του θεού (πηγή).

Η παράδοση λέει ότι ο  τελευταίος χρησμός που δόθηκε από το Μαντείο των Δελφών, διά στόματος Πυθίας, μιλά για την επιστροφή του θεού Απόλλωνα – αλληγορικά, την επάνοδο και την εξάπλωση του Ελληνικού Πνεύματος. «Έστ’ ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται». Δηλαδή: «Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα». Τέλος, ο θεός Απόλλωνας συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο και ήταν πάντοτε με το μέρος των Τρώων (πηγή).

– Διηγούνται πως ο Απόλλωνας δυο φορές υποχρεώθηκε να μπει δούλος στην υπηρεσία θνητών. Η πρώτη φορά ήταν όταν μαζί με τον Ποσειδώνα, την Ήρα και την Αθηνά θέλησαν να πάρουν την εξουσία του Δία και γι’ αυτό προσπάθησαν να τον δέσουν με τεράστιες σιδερένιες αλυσίδες και να τον κρεμάσουν στον ουράνιο θόλο. Η συνωμοσία όμως απέτυχε και η τιμωρία του Απόλλωνα ήταν να φυλάει τα κοπάδια του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα, πάνω στις βουνοπλαγιές της Ίδης. Ο Απόλλωνας έτσι κι έκανε, μια και δεν μπορούσε ν’ αντιμιλήσει στον πατέρα του, τον παντοδύναμο Δία. Μόλις όμως πέρασε ο ένας χρόνος, ο Λαομέδοντας αρνήθηκε να πληρώσει το θεό για τις υπηρεσίες του και τον έδιωξε κακήν κακώς. Όταν αυτός διαμαρτυρήθηκε, τον απείλησε ότι θα του κόψει τ’ αυτιά και θα τον πουλήσει σαν δούλο. Μόλις ο Απόλλωνας ξαναβρήκε τη θεϊκή του δύναμη, έστειλε φονικό λοιμό στην Τροία που ρήμαζε τη χώρα για έξι ολόκληρους μήνες. Οι γυναίκες γεννούσαν νεκρά παιδιά, τα κοπάδια αποδεκατίζονταν και τα σπαρτά ξεραίνονταν χωρίς να δίνουν καρπούς. (πηγή)

Ο Απόλλωνας πέρασε τη δοκιμασία του βοσκού και για δεύτερη φορά. Αυτό έγινε όταν ο Δίας κεραυνοβόλησε τον Ασκληπιό, γιατί είχε προοδεύσει τόσο πολύ στην ιατρική, ώστε κατόρθωνε να ανασταίνει νεκρούς. Ο Φοίβος πληγώθηκε από το θάνατο του γιου του και για να εκδικηθεί σημάδεψε με τα ολόχρυσα βέλη του πάνω από τον Όλυμπο τους Κύκλωπες που είχαν κατασκευάσει τον κεραυνό. Ο Δίας αγανακτισμένος πια από τη συμπεριφορά του Απόλλωνα δεν αστειευόταν καθόλου· ήθελε να φυλακίσει το γιο του στα ολοσκότεινα και αφιλόξενα Τάρταρα, στα έγκατα της μάνας Γαίας. Όμως η Λητώ τον παρακάλεσε να ελαφρύνει την ποινή του. Τότε μόνο ο Δίας υποχώρησε και διέταξε τον Απόλλωνα να μπει στην υπηρεσία του βασιλιά Άδμητου. Όταν ο Απόλλωνας έφτασε στις Φέρρες της Θεσσαλίας και παρουσιάστηκε στον Άδμητο, αυτός από τη γλυκύτητα της μορφής του και τη θεϊκή ομορφιά του κατάλαβε πως ήταν κάποιος θεός μεταμορφωμένος σε θνητό. Έπεσε στα γόνατά του και του πρόσφερε το θρόνο του. Ο Απόλλωνας όμως του εξήγησε ότι ήταν θέλημα του Δία να δουλέψει στην υπηρεσία του και συγκινημένος από την καλή συμπεριφορά και το σεβασμό του Άδμητου, έφερε την ευημερία στο παλάτι και σ’ όλη τη χώρα· όλες οι αγελάδες γεννούσαν δυο μοσχάρια τη φορά, τα χωράφια κάρπιζαν δυο φορές το χρόνο και όλο και περισσότερα πλούτη συγκεντρώνονταν στα χέρια του ευγενικού Άδμητου. (πηγή)

– Στη θέση του σημερινού Βελεστίνου βρίσκεται, ως γνωστόν, η αρχαία πόλη των Φερών, μια από τις πιο σημαντικές της Θεσσαλίας, που ιδρύθηκε στα τέλη της Νεολιθικής Εποχής και διήνυσε μια τρισχιλιετή και πλέον λαμπρή πορεία μέχρι το τέλος της αρχαιότητας. Πήρε το όνομά της από το Φέρητα, το γιο του Κρηθέα ή από τη Φερά, την κόρη του Άδολου. Ήταν πάρα πολύ σπουδαία πόλη που ανήκε στην Πελασγιώτιδα τετραρχία και είχε ως επίνειο τις Παγασές. Αναφέρεται μάλιστα και από τον Όμηρο στον κατάλογο των πόλεων που πήραν μέρος στον τρωικό πόλεμο (Ιλ. Β,711 και εξής). Γύρω στο 450 π.Χ. αναφέρεται η πόλη σε επιγραφή των Δελφών, όπου είχε χτιστεί το ομώνυμο Μαντείο προς τιμήν του θεού Απόλλωνα. Στις Φερές λατρευόταν η Φεραία Άρτεμις, δίδυμη αδελφή του θεού Απόλλωνα. (πηγή)

–  Η Αυλίδα είναι  προεξοχή της βορειοανατολικής ακτής της Βοιωτίας, στο Νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Η αρχαία Αυλίδα βρίσκεται στο δρόμο για τη Χαλκίδα, σε μια έκταση που περιγράφεται από το Μεγάλο Βουνό και τους φυσικούς όρμους Μικρό Βαθύ και Μεγάλο Βαθύ. Το ιερό της Άρτεμης βρίσκεται στο Μικρό Βαθύ, μέσα σε βιομηχανική περιοχή. Η σημασία των λιμανιών της Αυλίδας για την επικοινωνία του ελλαδικού κορμού με τη Μικρά Ασία θα πρέπει να ήταν πολύ μεγάλη ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Στα λιμάνια αυτά, σύμφωνα με την παράδοση, συγκεντρώθηκε ο στόλος των Μυκηναίων 2 φορές, για να πλεύσει, υπό την αρχηγία του Αγαμέμνονα στην Τροία. «Στην Αυλίδα υπάρχει ναός της Αρτέμιδος και αγάλματά της μαρμάρινα, ένα με δάδες και άλλο που την παριστάνει να τοξεύει. Μπροστά από το ναό βρίσκονται φυτρωμένοι φοίνικες. Λένε πως, όταν οι Έλληνες επρόκειτο να θυσιάσουν στο βωμό την Ιφιγένεια, σύμφωνα με τη μαντεία του Κάλχαντος, η θεά αντί της Ιφιγένειας τοποθέτησε ένα ελάφι» (Παυσανίας ο Περιηγητής, 2ος αιώνας μ.Χ.) πηγή

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Ιερό του Απόλλωνα στη Δήλο και πλευρές έως α)  Το ναό του Επικούριου Απόλλωνος στη Φιγαλεία και β) την αρχαία Τροία. Το ισοσκελές τρίγωνο έχει πλευρές μήκους 297,57  χιλιόμετρα (Ιερό του Απόλλωνος στη Δήλο – ναός Επικούρειου Απόλλωνα στη Φιγαλεία) και 296,89 χιλιόμετρα ( Ιερό του Απόλλωνος στη Δήλο – αρχαία Τροία). Το εμβαδόν της επιφάνειας που καλύπτει είναι 16.660,82 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σημειωτέων ότι η βάση του τριγώνου (ευθεία «ναός Επικούρειου Απόλλωνος στη Φιγαλεία – αρχαία Τροία») διέρχεται από την Αυλίδα, από το Ιερό Αυλιδείας Αρτέμιδος !!!

– Μέσα στο προηγούμενο τρίγωνο εμπεριέχεται το επόμενο, ως εξής:
Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το Ιερό Αυλιδείας Αρτέμιδος στην Αυλίδα και πλευρές έως α)  το ναό του Επικούριου Απόλλωνος στη Φιγαλεία και β) το Ιερό του Απόλλωνος στη Δήλο. Το ισοσκελές τρίγωνο έχει πλευρές μήκους 185,89 χιλιόμετρα (Ιερό Αυλιδείας Αρτέμιδος – ναός Επικούρειου Απόλλωνα στη Φιγαλεία) και 186,51 χιλιόμετρα ( Ιερό Αυλιδείας Αρτέμιδος – Ιερό του Απόλλωνος στη Δήλο).

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή την αρχαία Τροία και πλευρές έως α) τον αρχαιολογικό χώρο Φερών και β) το Ιερό & Μαντείο Απόλλωνος Πτώου (Ακραίφνιο, Βοιωτία). Το ισοσκελές τρίγωνο έχει πλευρές μήκους 306,95  χιλιόμετρα (Τροία – αρχαιολογικός χώρος Φερών) και 306,9  χιλιόμετρα (Τροία – Ιερό & Μαντείο Απόλλωνος Πτώου (Ακραίφνιο, Βοιωτία).

Βίντεο με την πλήρη ανάπτυξη του τριγώνου  στους χάρτες της Google, εδώ.

Ανάλυση

Επικαλυπτόμενα τρίγωνα 1 και 2

image

image

image

image

image

Τρίγωνο 3

image

image

image

image

Advertisements