Τα τρίγωνα του Ελλάνιου Δία

image

Κάποτε στην Ελλάδα έπεσε μεγάλη ξηρασία, είχε να βρέξει τρία χρόνια σαν τιμωρία των θεών επειδή ο Πέλοπας σκότωσε τον βασιλιά Στύμφαλο. Απελπισμένοι οι ‘Ελληνες πήγαν να συμβουλευτούν το Μαντείο των Δελφών όπου η Πυθία τους είπε πως μόνον αν προσευχηθεί ο Αιακός θα στείλουν οι Θεοί την πολυπόθητη βροχή. Κι έτσι οι Έλληνες έστειλαν πρεσβεία στον Αιγινήτη βασιλιά για να τον παρακαλέσουν να προσευχηθεί. Κι έτσι ο Αιακός ανέβηκε στην πιο ψηλή κορυφή του νησιού και έκανε δέηση στον Δία. Οι θεοί έστειλαν την βροχή πριν ακόμα τελειώσει την προσευχή του ο Αιακός και εκείνος για να τους ευχαριστήσει έχτισε έναν ναό προς τιμήν του Διός, πατέρα όλων των Ελλήνων, τον Ελλάνιο Δία. Από τότε το βουνό ονομάστηκε «Ελλάνιον Όρος» αφιερωμένο στον Θεό της βροχής, τον Δία. Ο λαός πιστεύει ακόμα και σήμερα πως όταν το βουνό σκεπαστεί με σύννεφα θα βρέξει.

Μετά από πληροφορίες περιηγητών αλλά και από μελέτες και ανασκαφές που έγιναν από το γερμανικό αρχαιολογικό ινστιτούτο βγαίνει το συμπέρασμα ότι η περιοχή είχε ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την προϊστορική αλλά και την ελληνιστική και βυζαντινή εποχή. Αρχικά, στην κορυφή του Όρους κτίστηκε ο αρχαιότερος βωμός αφιερωμένος στον Δία. Εκεί, υπάρχουν κάποια κομμάτια από μάρμαρο που πιθανολογείται ότι ανήκουν στο βωμό. Ωστόσο, τα βράχια από γρανίτη, που υπάρχουν σε κάθε βήμα, δυσκόλευαν την ανάβαση των λατρευτών. Έτσι διαμόρφωσαν χώρο στους πρόποδες, φτιάχνοντας έναν νέο ναό με φαρδιά πέτρι να σκαλιά και ξενώνα για τους λατρευτές. Εκεί υπάρχουν δυο μεγάλοι ομβροδέκτες «δεξαμενές». Σε μια από αυτές, το 1906, βρέθηκε από τους αρχαιολόγους Furtwangler και Cutrius, η χάλκινη υδρία αφιερωμένη στον Ελλάνιο Δία. Στην τελευταία έρευνα που έγινε, άδειασαν την δεξαμενή και τα ευρήματα φανέρωσαν την μακρά ιστορία του τόπου που καλύπτει όλες τις εποχές από την γεωμετρική έως την Περγαμηνή περίοδο όπου κατασκευάζονται τα κτίρια, η μεγάλη σκάλα, οι ξενώνες όπου τα ερείπια τους μπορούμε να δούμε και σήμερα. Ο σκαλωτός πέτρινος δρόμος, της Περγαμηνής εποχής, που οδηγεί στο ιερό ήταν γεμάτος με αφιερώματα.
Ο ναός του Ελλανίου Διός, καταστράφηκε από τον μισαλλόδοξο χριστιανικό όχλο κατά τους Βυζαντινούς χρόνους. Πάνω στον κατεστραμμένο ναό του Διός έχτισαν μια εκκλησία αφιερωμένη στους Ταξιάρχες και για την οικοδόμηση της χρησιμοποίησαν υλικό του ναού.

Στους πρόποδες του Ελλανίου Όρους υπάρχει επιγραφή που μας κάνει γνωστή τη ύπαρξη μικρού ιερού αφιερωμένου στις Κωλιάδες Νύμφες καθώς επίσης αναφέρε ται ότι ίσως στην περιοχή που βρίσκονταν ο ναός του Ελλανίου Διός να υπήρχε και ναός αφιερωμένος στην Εκάτη. (πηγή: Έλενα Πετρή, Βιβλιογραφία: Ο τόπος μου, η Αίνινα . Φλώρα Αλυφοντη Αττική, n μαγική γη – Μενέλαος Τοικλίδης, Παυσανίου Ελλάδος Περιήγησις, Ελληνική Μυθολογία· Ζαν Ρισπέν The tenmple of Aphaea . Roy George, Στράβων Γεωγραφικά: Πελοπόννησος).

– Η ευθεία που ενώνει το ναό του Ελλανίου Διός με το ναό του Δία στην αρχαία Ολυμπία, αποτελεί τη βάση του ισοσκελούς τριγώνου με κορυφή τον Θόλο στο Μαντείο των Δελφών . Πλευρές του τριγώνου είναι οι ευθείες α) «Θόλος των Δελφών – ναός του Ελλανίου Διός στην Αίγινα» με μήκος 121,99 χιλιόμετρα και β) «Θόλος των Δελφών – ναός του Δία στην αρχαία Ολυμπία» με μήκος 121,4 χιλιόμετρα. Το τρίγωνο έχει εμβαδόν 7.379,46 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περίμετρο 243,392 χιλιόμετρα (pdf).

Ακολουθεί το τρίγωνο και τα σημεία μετρήσεων

image

image

image

image

Στην Αίγινα γιορτάζονταν τα  Υδροφόρια τον μήνα Δελφίνιο. Πανηγυριζόταν με αγώνες, σε ανάμνηση της προσέγγισης των Αργοναυτών στην Αίγινα, κατά την επιστροφή τους από την Αία της Κολχίδας, όπου προμηθεύτηκαν πόσιμο νερό για να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς την Ιωλκό. Ο Δελφίνιος ή Δελφίδιος, που πήρε την ονομασία του από τον Δελφίνιο Απόλλωνα, προστάτη των πλοίων και των ναυτιλομένων, ήταν ενας ανοιξιάτικος μήνας πολλών ελληνικών μηνολογίων. Αναφέρεται στο ημερολόγιο της Σπάρτης και είναι αντίστοιχος με τον αττικό μήνα Θαργηλιώνα. Επίσης, τον συναντάμε στα μηνολόγια ορισμένων μόνο δωρικών πόλεων στα νησιά του Αιγαίου και ακόμα στην Αίγινα, Θήρα και στον Ολούντα της Κρήτης (Pauly-wisona, RE IV 2515 κ.ε.). Κατά τη διάρκεια του μήνα αυτού πανηγυρίζονταν τα Δελφίνια, προς τιμήν του Δελφινίου Απόλλωνα, που στην Αθήνα γιορτάζονταν την 6η και την 7η Μουνυχιώνα, προς τιμήν και της Δελφινίας Αρτέμιδος. Η επίκληση του Απόλλωνα ως Δελφίνιου, εκτός των άλλων, ίσως να οφείλεται στο ότι οι χιλιάδες προσκυνητές που έπλεαν προς τη Δήλο, για να προσκυνήσουν τα ιερά του θεού, «έβλεπαν» αυτόν στα δελφίνια που ακολουθούσαν τα πλοία τους και τους οδηγούσαν στο ιερό νησί του. (πηγή)

H μυθολογία συνέδεσε τη Δήλο με τη γέννηση των θεού Απόλλωνα. Για το λόγο αυτό η Δήλος αποτελούσε ιερό τόπο κατά την αρχαιότητα. Όπως αναφέρει ο σχετικός μύθος, η Δήλος ήταν αρχικά ένα μικρό πλεούμενο νησί που έπλεε άσκοπα στο πέλαγος. Όταν η Λητώ, κόρη του Τιτάνα Κόιου, έμεινε έγκυος από το Δία, προκάλεσε την οργή της Ήρας, η οποία την καταδίωκε και δεν μπορούσε να βρει καταφύγιο πουθενά. Τότε ο Δίας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να της προσφέρει καταφύγιο και ο Ποσειδώνας ακινητοποίησε το πλεούμενο νησί με αποτέλεσμα να σχηματιστεί η Δήλος. Στη Δήλο βρήκε καταφύγιο η Λητώ και γέννησε τους δίδυμους θεούς Απόλλωνα και Αρτέμης.

Ένα από τα πιο σημαντικά εκθέματα του αρχαιολογικού Μουσείου της Αίγινας είναι το άγαλμα της Σφίγγας, ένα αναθηματικό μνημείο της πρώιμης κλασσικής περιόδου (460 π.χ.),που ήταν αφιερωμένη στο ναό του Απόλλωνα.

Στον Απόλλωνα ήταν αφιερωμένο και το πρώτο από τα πέντε μέρη του Αμφιαράειου.Το Αμφιαράειο (καθ:Αμφιαράειον) είναι αρχαιολογικός χώρος της Αττικής. Βρίσκεται σε έναν λόφο 6 χιλιόμετρα περίπου νοτιοανατολικά του Ωρωπού, λίγο βορειοδυτικότερα από τον Κάλαμο. Υπήρξε ιερός χώρος και μαντείο αφιερωμένο στον μυθικό ήρωα Αμφιάραο. Ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. όταν η ευρύτερη περιοχή του Ωρωπού ανήκε στους Αθηναίους. Ο ναός του Αμφιάραου ήταν εξάστυλος ναός στην πρόσοψη, δωρικού ρυθμού. Οι διαστάσεις του ήταν 28 επί 14 μέτρα. Στον χώρο λειτουργούσε μαντείο και θεραπευτήριο. Στην περιοχή πραγματοποιούνταν τα μεγάλα Αμφιαράεια, σημαντική γιορτή που διεξαγόταν κάθε πέντε χρόνια προς τιμήν του Αμφιάραου και περιλάμβανε και αθλητικούς αγώνες. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Παυσανίου, ο βωμός διαιρείτο σε πέντε μέρη: στο πρώτο δέχονταν τιμές από τους πιστούς ο Ζεύς, ο Απόλλων Παιάν και ο Ηρακλής· στο δεύτερο ήρωες μαζί με τις συζύγους τους· στο τρίτο ο Ερμής, η Εστία, ο Αμφιάραος και τα παιδιά του Αρχιλόχου· στο τέταρτο η Αθηνά Θεραπεύτρια, η Αφροδίτη, η Υγιεία, η Πανάκεια, και ο Ιάσων· και στο πέμπτο ο Πάν, οι Νύμφες και οι ποταμοί Κηφισός και Αχελώος.

– Ισοσκελές είναι το τρίγωνο με κορυφή το ναό του Δία στη Δήλο και πλευρές έως α) το ναό του Ελλανίου Διός στην Αίγινα και β) το Αμφιαράειο. Έχει πλευρές μήκους 160,37 (ναός του Δία στη Δήλο – ναός του Ελλανίου Διός στην Αίγινα) και 160,15  χιλιόμετρα (ναός του Δία στη Δήλο – Αμφιαράειο). Το εμβαδόν του τριγώνου είναι 5.608,97 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η περίμετρος 320,523  χιλιόμετρα (pdf).

Ακολουθεί το τρίγωνο και τα σημεία μετρήσεων

image

image

image

image

image

Advertisements